دفاع سیسیلی، واریانت آلاپین

آلاپین با 1.e4 c5 2.c3 آغاز می‌شود. در نمادگذاری جبری، c3 یعنی پیادهٔ سفید از c2 یک خانه پیش می‌رود. هدف اصلی آن پشتیبانی از d4 است تا سفید بتواند دو پیاده را کنار هم در مرکز قرار دهد و اگر سیاه در d4 تعویض کرد، با پیادهٔ c بازپس بگیرد.

ایده مستقیم است: ساختن مرکزی پایدار و پرهیز از بسیاری از شاخه‌های سیسیلی باز. هزینه این است که c3 خانهٔ طبیعی اسب b1 را اشغال می‌کند و هیچ مهره‌ای را از خانهٔ آغازینش بیرون نمی‌آورد. سیاه از این زمان برای به چالش کشیدن فوری مرکز استفاده می‌کند، به‌ویژه با ...d5 یا ...Nf6 که به پیادهٔ e4 حمله می‌کند.

c3 مرکز را آماده می‌کند، اما به سیاه برای به چالش کشیدن آن زمان می‌دهد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

c3

Nf6

e5

Nd5

d4

c3 و سپس d4 یک طرح واحد است: اگر سیاه در d4 تعویض کند، پیادهٔ c می‌تواند بازپس بگیرد و دو پیادهٔ مرکزی را حفظ کند.

آلاپین روش آماده‌سازی d4 را تغییر می‌دهد

سفید به جای باز کردن فوری موقعیت، با پیادهٔ c از پیشروی مرکزی پشتیبانی می‌کند.

1. c3 و سپس d4 یک طرح واحد است: اگر سیاه در d4 تعویض کند، پیادهٔ c می‌تواند بازپس بگیرد و دو پیادهٔ مرکزی را حفظ کند.
2. ...Nf6 پیش از کامل شدن مرکز سفید یک مهره را گسترش می‌دهد و به e4 حمله می‌کند.
3. ...d5 پاسخ اصلی دیگر است و فوراً با یک پیاده e4 را به چالش می‌کشد.

اگر سفید e4 و d4 را تثبیت کند، فضا می‌گیرد و می‌تواند مهره‌ها را به‌آسانی گسترش دهد. اگر سیاه در شرایط مساعد تعویض‌های مرکزی را تحمیل کند، می‌تواند به موقعیتی متعادل با مهره‌های فعال برسد. بنابراین آلاپین فقط راهی برای دوری از شاخه‌های بسیار مطالعه‌شده نیست: باید تشخیص داد چه زمانی مرکز را حفظ کرد، چه زمانی e5 را پیش راند و چه زمانی تعویض‌هایی را پذیرفت که موقعیت را ساده می‌کنند.

گامبی اسمیت-مورا نیز شامل c3 است، اما پس از d4 و ...cxd4. در آن‌جا سفید عمداً یک پیاده پیشنهاد می‌دهد؛ در آلاپین، c3 معمولاً بدون قربانی کردن ماده از d4 پشتیبانی می‌کند.