تال

میخائیل تال (1936-1992)، زاده ریگا، تورنمنت کاندیداها 1959 را برد، رقابتی که مشخص می‌کرد چه کسی می‌تواند قهرمان جهان را به مبارزه بطلبد. او در سال 1960 با نتیجه 12½-8½ میخائیل بوتوینیک را شکست داد و قهرمان جهان شد. بوتوینیک در مسابقه برگشت 1961 تاج را پس گرفت، بنابراین دوره قهرمانی تال کوتاه بود، اما تأثیر سبکی او عظیم بود.

تال نمونه کلاسیک بازیکنی است که در پی ابتکار عمل است، یعنی توانایی ایجاد تهدیدهایی که حریف را وادار به پاسخ می‌کنند. او اغلب داوطلبانه ماده، مانند یک پیاده یا مهره، واگذار می‌کرد تا خطوطی به سوی شاه باز کند، مهره‌های دیگر را فعال سازد یا به وضعیتی برسد که محاسبه آن بسیار دشوار باشد. چنین سرمایه‌گذاری داوطلبانه‌ای از ماده قربانی نام دارد.

بازی‌های او تمایز مهم دیگری را نیز می‌آموزند: یک تصمیم می‌تواند در بازی عملی بسیار نیرومند باشد، حتی اگر محاسبه بی‌نقص دفاعی پیدا کند. تال صرفاً به قربانی‌های نادرست وابسته نبود. او محاسبه، شهود و توانایی استثنایی در ایجاد مسائلی را ترکیب می‌کرد که حل آن‌ها هنگام حرکت ساعت دشوار بود.

تال افزون بر قهرمانی جهان خود، شش قهرمانی شوروی را برد، عضو هشت تیم پیروز المپیاد شطرنج بود و در سال 1988 قهرمانی رسمی جهان بلیتس را به دست آورد. بلیتس یعنی شطرنجی که برای کل بازی زمان بسیار اندکی دارد.