فیشر

رابرت جیمز «بابی» فیشر (1943-2008) یکی از مسلط‌ترین استعدادهای سده بیستم بود. او در 16 سالگی برای نخستین بار در تورنمنت کاندیداها بازی کرد، مرحله‌ای که تعیین می‌کند چه کسی حق به چالش کشیدن قهرمان جهان را به دست می‌آورد. فیشر در چرخه 1970 تا 1972 روندی استثنایی داشت: اینترزونال، تورنمنت انتخابی نظام آن دوره، را برد، سپس در مسابقه‌های کاندیداها مارک تایمانوف را 6-0 و بنت لارسن را 6-0 شکست داد و با غلبه بر تیگران پتروسیان حق به چالش کشیدن بوریس اسپاسکی، قهرمان وقت، را به دست آورد.

فیشر در سال 1972 در ریکیاویک ایسلند، اسپاسکی را با نتیجه 12½-8½ شکست داد و یازدهمین قهرمان جهان شطرنج شد. اهمیت این پیروزی از صفحه فراتر رفت، زیرا به رشته‌ای از قهرمانان اتحاد شوروی که از 1948 ادامه داشت پایان داد.

بازی او محاسبه دقیق، آماده‌سازی عمیق گشایش و جست‌وجوی مداوم وضعیت‌هایی را ترکیب می‌کرد که در آن‌ها بتواند همچنان برای برد بازی کند. آماده‌سازی گشایش یعنی مطالعه حرکت‌ها، وضعیت‌ها و طرح‌های محتمل آغاز بازی پیش از مسابقه. او به یک سبک محدود نبود: می‌توانست حمله کند، دفاع کند و برتری‌های کوچک را با دقت فراوان تبدیل کند. تمرکز او بر یافتن بهترین حرکت برای وضعیت مشخص، وی را به مرجعی برای نسل‌های بعد، از جمله کاسپاروف، تبدیل کرد.

فیشر مسابقه دفاع برنامه‌ریزی‌شده از عنوان برابر آناتولی کارپوف در سال 1975 را انجام نداد. چون مسابقه برگزار نشد، تاج را به‌طور پیش‌فرض از دست داد. او در سال 1992، پس از نزدیک به دو دهه دوری از رقابت رسمی منظم، برای مسابقه‌ای برابر اسپاسکی بازگشت.