گشایش فیانکتوی شاه

گشایش با 1.g3 آغاز می‌شود، یعنی پیاده g2 یک خانه پیش می‌رود. هدف فوری آن خالی کردن g2 برای فیل f1 است. وقتی پس از حرکت پیاده g، آن فیل در g2 توسعه می‌یابد، می‌گویند فیانکتو شده است: فیل از g2 در امتداد قطری بلند به سوی مرکز و جناح وزیر، نیمه‌ای از صفحه که وزیر از آن آغاز می‌کند، می‌نگرد.

سفید فوراً مرکز، به‌ویژه خانه‌های d4، e4، d5 و e5 را اشغال نمی‌کند. بنابراین سیاه فرصت دارد پیاده‌هایی در آنجا قرار دهد، در حالی که سفید انتخاب‌های زیادی را باز نگه می‌دارد: اسب g1 می‌تواند به f3 توسعه یابد، پیاده c برای فشار بر مرکز جلو برود و پیاده‌های d و e بعداً متناسب با آرایش سیاه قرار گیرند. این انعطاف اجازه می‌دهد بازی به سیستم‌های گشایشی دیگری تبدیل شود، بی‌آنکه حرکت نخست کل ساختار پیاده‌ای سفید را تثبیت کرده باشد.

1.g3 فیل را آماده می‌کند، بی‌آنکه مرکز را تثبیت کند

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

g3

d5

Bg2

1.g3 خانه g2 را برای فیل باز می‌کند و پیاده‌های c، d و e را دست‌نخورده نگه می‌دارد.

حرکت نخست گشایش را تعریف می‌کند

سفید تصمیم می‌گیرد پیش از تعیین چگونگی اشغال مرکز، فیل جناح شاه را آماده کند.

1. 1.g3 خانه g2 را برای فیل باز می‌کند و پیاده‌های c، d و e را دست‌نخورده نگه می‌دارد.

تفاوت عملی با حمله هندی شاه در ترتیب حرکات و تعهد آغازین است. در حمله هندی شاه، توسعه اسب g1 به f3 معمولاً بخش مهمی از آرایش است. اینجا سفید مستقیماً با g3 آغاز می‌کند و می‌تواند بعداً تصمیم بگیرد آن اسب کجا قرار گیرد. برخی پایگاه‌های داده گشایش، 1.g3 را گشایش مجارستانی می‌نامند، بنابراین ممکن است هر دو نام برای همان حرکت نخست دیده شوند.