حمله هندی شاه

حمله هندی شاه که اغلب با نام انگلیسی خود KIA مخفف می‌شود، بیش از آنکه رشته‌ای اجباری از حرکات باشد، یک سیستم آرایش مهره‌هاست. سفید معمولاً Nf3 را بازی می‌کند و اسب را از g1 به f3 می‌برد، پیاده g را از g2 به g3 پیش می‌راند و فیل f1 را در g2 توسعه می‌دهد. قرار دادن فیل در g2 پشت پیاده g3 فیانکتو نام دارد. سفید اغلب سپس پیاده d2 را به d3 و پیاده e2 را به e4 می‌برد و با قلعه رفتن کوتاه، حرکت ویژه‌ای که شاه را در g1 و رخ را در f1 قرار می‌دهد، ادامه می‌دهد.

ایده این است که سفید ابتدا اجازه دهد سیاه نشان دهد مرکز، به‌ویژه خانه‌های d4، e4، d5 و e5، چگونه اشغال خواهد شد. سفید به جای پر کردن فوری مرکز با پیاده‌ها، مهره‌هایش را از خانه‌های آغازین بیرون می‌آورد و بعد به دنبال پیشروی‌هایی برای به چالش کشیدن ساختار سیاه می‌گردد، مانند حرکت پیاده e از e4 به e5، یا فشار در جناح شاه. چون همین آرایش می‌تواند در برابر چند دفاع مختلف پدید آید، درک برنامه‌ها از حفظ کردن یک ترتیب دقیق حرکات مهم‌تر است.

حمله هندی شاه پیش از ضربه زدن، آرایش خود را می‌سازد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Nf3

d5

g3

Nf6

Bg2

e6

O-O

Be7

d3

O-O

Nbd2

c5

e4

Nc6

Re1

ترتیب دقیق حرکات می‌تواند تغییر کند

این دنباله یک شیوه نمونه برای ساخت آرایش را نشان می‌دهد، نه فهرستی اجباری از حرکات.

این سیستم به گشایش فیانکتوی شاه شباهت دارد، اما مترادف آن نیست: حرکت 1.g3 به‌تنهایی آن گشایش را تعریف می‌کند، در حالی که حمله هندی شاه معمولاً Nf3 و آرایش کامل‌تری با d3 و e4 را در بر می‌گیرد. همچنین با گشایش رتی پیوند نزدیکی دارد، زیرا هر دو می‌توانند با Nf3 آغاز شوند و ساختار پیاده‌ای سفید را انعطاف‌پذیر نگه دارند.