Herdem Yeşil Parti

Diğer adıyla: Evergreen Game

Adolf Anderssen ile Jean Dufresne arasında oynanan ve ilk kez 1852'de yayımlanan ünlü hücum partisi.

Açıklamalı oyun

Anderssen, Dufresne'e karşı, 1852

Adolf Anderssen · Jean Dufresne · 1852 · 1-0

8
7
6
5
4
3
2
a1
b
c
d
e
f
g
h
İki saldırının yarışı

Anderssen taşlarını etkinleştirmek için piyonlar feda eder. Dufresne beyaz şaha karşı karşı oyun bulur; dolayısıyla finalin güzelliği önceki bütün hamlelerin en iyileri olduğu anlamına gelmez. Hangi tehditlerin hemen yanıtlanması gerektiğini, hangilerinin bekleyebileceğini incele.

Açıklama

Herdem Yeşil Parti , Adolf Anderssen'in Jean Dufresne'e karşı oynadığı ve bilinen ilk yayımı 1852'de çıkan partidir. Birçok kitap partinin Berlin'de oynandığını söyler. Ancak bilinen en eski kaynaklar yer belirtmemiştir ve tarihsel kanıtlar bu yeri tamamen kesin kabul etmeye izin vermez.

Saldırı Evans Gambiti ile başladı: Anderssen etkinlik kazanmak ve oyunu açmak için piyonlar feda etti. Dufresne, henüz rok yapmamış şahını savunmakla yetinmedi. Kalelerini etkinleştirdi ve beyaz şaha karşı tehditler yarattı. Partiyi basit bir hücum gösterisinden ayıran gerilim budur: Açık hatlar iki tarafın da işine yarayabilirdi.

19.Rad1 bu riski bir araya getirir. Anderssen, rakip vezirin tehdit ettiği atını çekmeden son kalesini de saldırıya kattı. Dufresne atı alınca Beyaz, bir kale ve vezir fedasını içeren bir dizi şah çekişle karşılık verdi. Çifte şah, diğer siyah taşların takibi kesmesine izin vermeden siyah şahı hareket etmeye devam etmek zorunda bıraktı. Siyahın karşı saldırısı gerçekti, ancak seçilen devam yolu mat gelmeden bunu gerçekleştirecek zamanı bırakmadı.

Hayranlık uyandıran ve tartışılan bir hamle

Adı, partiye yazılan yorumların tarihine de aittir. , Anderssen'in ölümünün ardından The Field'da 29 Mart 1879'da yayımlanan anma yazısında, tam da 19.Rad1 hamlesini yorumlarken “evergreen” sözcüğünü kullandı. Ona göre kurgulanmış bir problemde bile dikkat çekecek, ancak gerçek oyunda ortaya çıkmış bir fikre hayranlık duyuyordu. Bu, övgünün somut bir kaydıdır; lakabın ilk kez o zaman ortaya atıldığının kanıtı değildir.

, 2003'te imzasıyla yayımlanan bir yeniden değerlendirmede Siyah için yeterli savunmaları inceledi ve 19.Be4 hamlesini 19.Rad1 hamlesinden biraz daha güçlü buldu. Buna rağmen kale hamlesiyle kazanılan zaferin değerini teslim etmeyi sürdürdü. Bu karşıtlık Herdem Yeşil Parti'nin çekiciliğini daha net ortaya koyar: Sonuç unutulmazdır, ancak saldırının tamamının kaçınılmaz olduğunu kanıtlamaz.

Tarihi satranç oyunlarını yeniden oyna

1852. Geleneksel olarak Berlin'de oynanmış gayriresmî bir oyun kabul edilir. Ancak tarih araştırmasında incelenen en eski tanıklıklar oyun yerini doğrulamıyor.

Anderssen ile Dufresne, 1852'nin Ölmez Partisi

Adolf Anderssen, beyaz olarak oynuyorsun

Gelişim tempolarını merkezde etkinliğe dönüştür ve iki şah da tehdit altındayken bir saldırı hesapla.

Londra, 1851. Dostluk oyunu. Kesin gün ve yer hâlâ tartışmalı.

Anderssen ile Kieseritzky, Londra 1851

Adolf Anderssen, beyaz olarak oynuyorsun

Fedaların bedelini gözden kaçırmadan piyonlarla taşları açıkta bir vezire karşı uyumlu kullan.

Sık karıştırılanlar

Ölümsüz Parti

Bunlar farklı partilerdir: Herdem Yeşil Parti Dufresne'e, Ölümsüz Parti ise Kieseritzky'ye karşı oynandı.

Berlin'i kanıtlanmış oyun yeri saymak

Geleneksel olarak belirtilen yer burasıdır, ancak bilinen ilk yayınlar yer belirtmemiştir.

Kaynaklar

  1. 1.The Evergreen Game (Anderssen v Dufresne), Chess Notes (Edward Winter)
  2. 2.Anderssen’s Evergreen Game: Every Move Explained For Chess Beginners, NM Sam Copeland, Chess.com
  3. 3.Evergreen Game, Wikipedia
  4. 4.Garry Kasparov’s Great Predecessors: Follow-up #1, Garry Kasparov, ChessBase
  5. 5.The Field, 29 de marzo de 1879, p. 363: Anderssen contra Dufresne, Wilhelm Steinitz, The Field; facsímil reproducido por Edward Winter
  6. 6.Chess Player's Chronicle, 1 de mayo de 1879, p. 104: registro de la Siempreviva, Wilhelm Steinitz, Chess Player's Chronicle; reimpresión de The Field reproducida por Edward Winter
  7. 7.Chess Player's Chronicle, 1 de mayo de 1879, p. 105: nota a 19.Rad1, Wilhelm Steinitz, Chess Player's Chronicle; reimpresión de The Field reproducida por Edward Winter

İlgili terimler

© 2026 MindZug