Fransız Savunması, Klasik Varyant

Klasik Varyant 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Nf6 ile başlar. Cebirsel notasyonda Nf6, Siyah'ın g8'deki atını f6'ya geliştirir. At buradan e4'e saldırır ve Beyaz'ı bu piyonu nasıl destekleyeceğine ya da ilerleteceğine karar vermeye zorlar.

Beyaz'ın iki ana yolu vardır. 4.e5 ile alan kazanır ve atı genellikle d7'ye geri çekilmeye zorlar. 4.Bg5 ile atı d8'deki Siyah vezirine karşı göreli açmaza alır, çünkü at hareket ederse vezir saldırıya açık kalır; merkez gerilimini de korur, yani merkez piyonları değişilmeden karşı karşıya durmayı sürdürür. Siyah, varyanta göre ...Be7, ...dxe4, ...Bb4 ya da tematik ...c5 kırışıyla karşılık verir.

Konum, Siyah'ın e4'te erken aldığı Rubinstein Varyantı ile karşılaştırıldığında daha fazla taş ve seçenek barındırır. Winawer Varyantı ile karşılaştırıldığında ise Siyah ...Bb4 oynamak yerine atı geliştirir. Mücadele genellikle Beyaz'ın alan üstünlüğü ile Siyah'ın d4 ve e5'e yönelik saldırıları arasında geçer.

...Nf6 e4'e baskı yapar ve Beyaz'a iki ana yol bırakır

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

BaşlangıçNf6Bg5Be7e5Nfd7Bxe7Qxe7

3...Nf6 Klasik Varyant'ı seçer ve e4 üzerindeki baskıya bir taş daha ekler.

Siyah 3.Nc3'e nasıl karşılık vereceğini seçer

Taş geliştirmek, açmaz kurmak veya merkezde değişim yapmak, Fransız Savunması'nın üç farklı ailesine götürür.

1. 3...Nf6 Klasik Varyant'ı seçer ve e4 üzerindeki baskıya bir taş daha ekler.
2. 3...Bb4 Winawer Varyantı'nı seçer ve c3'teki atı açmaza alır.
3. 3...dxe4 Rubinstein Varyantı'nı seçer ve merkez gerilimini hemen ortadan kaldırır.

Klasik adı, 3...Nf6 ile başlayan kol için sıkça geniş anlamda kullanılır. Bazı veri tabanları 4.Bg5 Be7 gibi daha sonraki dizilişlere daha özel adlar verir; bu nedenle kesin etiket, kaydedilen Fransız Savunması dizisinin derinliğine göre değişebilir.