Fransız Savunması, Rubinstein Varyantı, Fort Knox Varyantı

Fort Knox'a sıkça 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 dxe4 4.Nxe4 Bd7 5.Nf3 Bc6 ile ulaşılır. 3.Nd2 sonrasında da ortaya çıkabilir. Siyah d5 piyonunu Beyazın e4 piyonuyla erken takas eder, ardından c8 filini d7 üzerinden c6'ya yönlendirir.

Bu dizi cebirsel notasyon ile yazılmıştır: e4 gibi kare adları bir dikey harfiyle bir yatay numarasını birleştirir; N atı, B fili, R kaleyi ve Q veziri gösterir; piyon hamleleri normalde varış karesini gösterir, x bir alışı ve + şah çekmeyi belirtir. Hamleler çiftler hâlinde, önce Beyazın sonra Siyahın hamlesi olarak okunur; tek başına gösterilen bir hamleden önceki noktalar sıranın Siyahta olduğunu belirtir.

Bu rota Fransız Savunması'ndaki tanıdık bir sorunu çözer: c8 fili Siyahın kendi e6 piyonu tarafından kısıtlanabilir. Kendi piyonlarıyla sınırlanan bir file çoğu zaman kötü fil denir. Fort Knox'ta Siyah kompakt düzenini tamamlamadan önce bu fili geliştirir: b8 atı d7'ye, g8 atı f6'ya, f8 fili e7'ye gider ve kısa rok şahı g8'e, kaleyi f8'e yerleştirir.

Konumsal denge

• Siyah saldırılması zor piyonlar, hemen hedef alınabilecek az sayıda zayıf kare ve Beyazın saldırı gücünü azaltmak için taşları değiştirme fırsatları elde eder.
• Beyaz genellikle daha fazla merkez karesini kontrol eder, taşlarını kolayca geliştirebilir ve c4, Bd3, Qe2 ya da merkeze baskı hazırlamak için zamana sahiptir.

Adı, konumun aşılamaz olduğu anlamına gelmez. Siyah yalnızca savunursa Beyaz baskıyı yavaş yavaş artırabilir. Siyah, Beyazın merkezine saldıran ve hatlar açan bir piyon sürüşü olan ...c5 için ya da aktif taşları değiştirmek için doğru anı seçmelidir. Steinitz Varyantı merkezde daha fazla piyon tutar ve farklı bir mücadele yaratır, ancak her iki varyantta da Siyah çoğu zaman Beyazın merkezini destekleyen d4'e meydan okumalıdır.