İskandinav Savunması, Ana Varyant

Bu sözlükte İskandinav Ana Varyantı 1.e4 d5 2.exd5 Qxd5 3.Nc3 Qa5 ile tanımlanır. Siyah piyonu vezirle hemen geri alır. Beyaz vezire saldırarak atı c3'e geliştirir, bu nedenle Siyah veziri a5'e taşır.

Bu dizi cebirsel notasyon ile yazılmıştır: e4 gibi kare adları bir dikey harfiyle bir yatay numarasını birleştirir; N atı, B fili, R kaleyi ve Q veziri gösterir; piyon hamleleri normalde varış karesini gösterir, x bir alışı ve + şah çekmeyi belirtir. Hamleler çiftler hâlinde, önce Beyazın sonra Siyahın hamlesi olarak okunur; tek başına gösterilen bir hamleden önceki noktalar sıranın Siyahta olduğunu belirtir.

Siyahın kazancı sade bir piyon düzeni ve piyonun hemen geri alınmasıdır. Bedel, Beyaz bir taşı saldırıyla geliştirirken vezirin birkaç kez hareket etmesidir. Bir taşı başlangıç karesinden yararlı bir kareye götüren ve rakibi aynı taşı yeniden oynatmaya zorlayan hamle bir gelişim temposu, yani taşları etkinleştirme yarışında yararlı bir hamle kazanır.

• Siyah genellikle ...Nf6, ...c6, ...Bf5 veya ...Bg4 ve ...e6 ile devam eder. c6 piyonu vezire bir çekilme karesi sağlayabilir ve kompakt bir yapıyı destekleyebilir.
• Beyaz d4 ile merkezi işgal eder, Nf3 ve Bc4 ya da Bd2'yi geliştirir ve ne pahasına olursa olsun veziri kovalamadan aktif taş üstünlüğünden yararlanmaya çalışır.

a5'teki vezir yalnızca kötü yerleşmiş değildir: Siyah kalan taşlarını geliştirirken c3'e baskı yapabilir ve a5-e1 çaprazını etkileyebilir. Ana Varyant etiketi bunun tek önemli İskandinav sistemi olduğu anlamına gelmez. Modern Varyant 2...Nf6'yı seçer ve piyonun geri alınmasını geciktirir.