شطرنج پیشرفته

شطرنج پیشرفته معمولاً صفحه، مهره‌ها و قواعد حرکت شطرنج متعارف را حفظ می‌کند. تفاوت در چارچوب بازی است: هر شرکت‌کننده می‌تواند در جریان بازی از ابزارهای رایانه‌ای استفاده کند. موقعیت آغازین ویژه یا مهرهٔ اضافی لازم نیست.

ابزار اصلی معمولاً یک موتور شطرنج است، یعنی نرم‌افزاری که موقعیت را تحلیل می‌کند، ادامه‌ها را محاسبه می‌کند و حرکت پیشنهاد می‌دهد. رویدادها ممکن است پایگاه داده، یعنی مجموعهٔ جست‌وجوشدنی بازی‌های پیشین، را نیز مجاز بدانند. انسان این اطلاعات را بررسی می‌کند و به‌جای پذیرش خودکار نخستین پیشنهاد برنامه، انتخاب نهایی را انجام می‌دهد.

همکاری انسان و رایانه

• برنامه محاسبهٔ سریع فراهم می‌کند و می‌تواند اشتباه‌های تاکتیکی، یعنی خطاهای مشخصی که امکان سود فوری می‌دهند، و نیز تهدیدها یا گزینه‌های دیگر را آشکار کند.
• انسان تصمیم می‌گیرد چه چیزی بررسی شود، پیشنهادها را مقایسه می‌کند، ساعت را مدیریت می‌کند و قضاوت‌های عملی‌ای را که قالب بر عهدهٔ بازیکن گذاشته است انجام می‌دهد.
• قوانین رویداد تعیین می‌کنند چند نفر و چند رایانه می‌توانند یک تیم را تشکیل دهند، چه برنامه‌هایی مجازند و آیا استفاده از پایگاه داده اجازه دارد.

Garry Kasparov نام advanced chess را برای قالبی به کار برد که در ژوئن 1998 به‌طور عمومی در برابر Veselin Topalov معرفی کرد. نام‌های شطرنج سنتور ، شطرنج سایبورگ و freestyle chess بعدتر برای قالب‌های مرتبط رایج شدند. این برچسب‌ها هم‌پوشانی دارند، اما مقررات یکسانی را تضمین نمی‌کنند.

کمک رایانه‌ای در این قالب تقلب نیست، زیرا طبق قوانین رویداد آشکارا برای همهٔ شرکت‌کنندگان مجاز است. در رقابت متعارف، استفاده از نرم‌افزار، یادداشت یا توصیهٔ بیرونی هنگام بازی کمک غیرمجاز است. بنابراین تفاوت تعیین‌کننده خود فناوری نیست، بلکه مجموعه‌قواعدی است که پیش از بازی بر آن توافق شده است .