آرماگدون

یک بازی آرماگدون پیامد رقابتی تساوی را تغییر می‌دهد. یک طرف، معمولاً سیاه، از امتیاز تساوی برخوردار می‌شود: اگر خود بازی مساوی شود، همان طرف برندهٔ مسابقه یا دوئل به شمار می‌آید. طرف دیگر برای پیروز شدن باید روی صفحه بازی را ببرد.

مقررات ممکن است این امتیاز تساوی را با دادن زمان بیشتر به سفید یا با سازوکاری دیگر برای انتخاب یا مزایدهٔ رنگ‌ها جبران کند. برای همهٔ بازی‌های آرماگدون یک کنترل زمان واحد و جهانی وجود ندارد. برای نمونه، در یکی از رویدادهای فدراسیون بین‌المللی شطرنج (FIDE)، سفید پنج دقیقه و سیاه چهار دقیقه داشت و تساوی، پیروزی مسابقه را به سیاه می‌داد؛ رقابت‌های دیگر می‌توانند پارامترهای متفاوتی تعیین کنند.

آرماگدون می‌تواند مرحلهٔ پایانی یک پلی‌آف یا تای‌بریک باشد، زمانی که رویداد باید یک برنده داشته باشد. ویژگی تعیین‌کنندهٔ آن تعداد مشخصی دقیقه نیست، بلکه امتیاز تساویِ اختصاص‌یافته به یک طرف است.