توضیح
تکلیف بابسون ساختاری در ترکیب شطرنج است که از چهار شاخهٔ جایگزین در راهحل ساخته میشود. در هر واریانت، سیاه یک پیاده را به مهرهای متفاوت ارتقا میدهد و سفید باید پیادهٔ خود را دقیقاً به همان نوع مهره ارتقا دهد تا به هدف اعلامشدهٔ ترکیب برسد.
چهار تطابق
- وزیر سیاه، سپس وزیر سفید.
- رخ سیاه، سپس رخ سفید.
- فیل سیاه، سپس فیل سفید.
- اسب سیاه، سپس اسب سفید.
پروموشن زمانی رخ میدهد که پیاده به آخرین ردیف برسد و به وزیر، رخ، فیل یا اسب تبدیل شود. انتخاب رخ، فیل یا اسب بهجای وزیر معمول «ارتقای فرعی» نام دارد. در بابسون کامل، هر پاسخ متناظر باید ضروری باشد: پس از یک پروموشن مشخص سیاه، انتخاب مهرهای متفاوت برای سفید نتواند هدف اعلامشده را محقق کند.
چهار جفت پروموشن پشت سر هم در یک بازی رخ نمیدهند. آنها به شاخههای جداگانهٔ راهحل تعلق دارند که دفاعهای متفاوت سیاه ایجاد میکند. این تکلیف به نام مسئلهساز آمریکایی Joseph Ney Babson است که آن را در 1884 پیشنهاد کرد و میتواند در انواع مختلف ترکیب ظاهر شود. اشتراک یک تم با اثر دیگر بهتنهایی ایجاد نمیکند؛ برای آن، ترکیب یکسانی با تاریخ زودتر لازم است.
کاربرد و بافت
این یک تکلیف هنری در مسائل و اتودهای شطرنج است، نه قاعدهای ویژه برای پروموشن در بازی عادی.
اشتباههای رایج
یک شاخه با هشت پروموشن
بابسون چهار جفت را در واریانتهای جایگزین نشان میدهد. لازم نیست همهٔ پروموشنها پشت سر هم در یک توالی رخ دهند.
هر نوع پاسخ پروموشنی
ویژگی تعیینکننده تطابق دقیق است: وزیر با وزیر، رخ با رخ، فیل با فیل و اسب با اسب.
منابع
- 1.Babson task, Problemista
- 2.The Babson Task - A modern realization, ChessBase
