مسئله شطرنج

یک مسئله شطرنج لازم نیست از بازی واقعی آمده باشد. مسئله‌پرداز مهره‌ها را می‌چیند تا تکلیفی دقیق، به نام شرط مسئله، ارائه کند، مانند مات کردن در تعداد معینی حرکت. موقعیت، تکلیف و راه‌حل در کنار هم یک مسئله‌پردازی شطرنج را تشکیل می‌دهند.

حل مسئله یعنی یافتن خط یا خط‌های بازی که دقیقاً آن تکلیف را با رفتار تعیین‌شده برای طرف دیگر برآورده می‌کنند. برای نمونه، در مات مستقیم سیاه مقاومت می‌کند و سفید باید بر هر دفاع قانونی غلبه کند. راه‌حل مورد نظر مسئله‌پرداز باید از نظر فنی درست باشد. راه‌حل دوم اعلام‌نشده‌ای که با حرکت نخست متفاوت آغاز شود کوک نام دارد و معمولاً اثر را از نظر فنی نادرست می‌کند.

یک مینیاتور با راه‌حل یگانه

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Qe8#

شرط: مات در یک حرکت

موقعیت برای وظیفه‌ای دقیق ساخته شده و از بازی واقعی نیامده است.

در کاربرد تخصصی، آثار مسئله‌پردازی به جز اتودهای آخر بازی که در آن‌ها سفید برد یا تساوی را تحمیل می‌کند، معمولاً مسئله نامیده می‌شوند. مسئله‌ها می‌توانند از قوانین، مهره‌ها یا هدف‌های نامتعارف نیز استفاده کنند، به شرط آنکه این شرایط اعلام شده باشند. به همین دلیل باید ابتدا شرط مسئله را خواند. این شرط می‌گوید چه چیزی باید به دست آید و دو طرف چگونه باید رفتار کنند.