تساوی قابل ادعا

تساوی قابل ادعا حقی است که پس از تحقق یک شرط در دسترس قرار می‌گیرد، اما صرف وجود آن شرط بازی را پایان نمی‌دهد. بازیکنی که نوبت حرکت اوست باید ادعای صحیحی مطرح کند و داور باید آن را تأیید کند.

دو مبنای اصلی

• سومین رخداد همان وضعیت: همان مهره‌ها، نوبت و امکانات قانونی با یک حرکت اعلام‌شده در آستانه پدید آمدن برای بار سوم هستند، یا همین حالا برای بار سوم پدید آمده‌اند و دوباره نوبت مدعی است. لازم نیست رخدادها حاصل توالی یکسانی از حرکات باشند.
• قانون 50 حرکت: هر بازیکن 50 حرکت پیاپی را بدون حرکت پیاده یا گرفتن مهره تکمیل کرده است، یا یک حرکت اعلام‌شده این توالی را کامل خواهد کرد.

سومین رخدادپنجاه حرکت

همان موقعیت از دو مسیر

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Rg1

Rg8

Rh1

Rh8

Rg1

Rg8

Rh1

Rh8

وضعیت قانونی مرجع

چیدمان مهره‌ها، نوبت حرکت، حقوق قلعه‌رفتن و نبود امکان گرفتن آن‌پاسان نخستین رخداد را تعیین می‌کنند. حقوق قلعهٔ کوتاه پیش از آغاز چرخه‌ها از دست رفته‌اند.

وقتی ادعا بر حرکت مورد نظر متکی است، بازیکن باید آن را در برگه ثبت کاغذی یا الکترونیکی، یعنی سابقه‌ای که حرکات در آن نوشته می‌شوند، وارد کند و قصد خود را به داور اعلام کند. آن حرکت قابل تغییر نیست. اگر بازیکن پیش از ادعا با قصد حرکت دادن مهره‌ای را لمس کند، حق ادعا را برای آن نوبت از دست می‌دهد.

بازیکن یا داور ساعت را متوقف می‌کند و ادعا قابل پس‌گرفتن نیست. اگر ادعا صحیح باشد، بازی مساوی می‌شود. اگر نادرست باشد، حریف دو دقیقه زمان اضافی دریافت می‌کند و بازی ادامه می‌یابد. اگر حرکت مورد نظری اعلام شده باشد، باید به‌صورت قانونی انجام شود.

تفاوت با تساوی خودکار اساسی است. پنج بار رخ دادن همان وضعیت یا 75 حرکت هر بازیکن بدون حرکت پیاده یا گرفتن مهره، بدون ادعا تساوی ایجاد می‌کند.