توضیح
زونبورن-برگر توسعهیافته تیمی با مخفف ESB، امتیازهای کسبشده برابر تیمهایی را پاداش میدهد که در پایان امتیاز بالایی دارند. در رقابت تیمی، امتیازهای مسابقه یا MP نمایانگر برد، تساوی یا باخت در کل رویاروییاند، در حالی که امتیازهای بازی یا GP نتایج فردی میزها را جمع میکنند.
ESB یک فرمول ثابت نیست. برای هر حریف، یک معیار از امتیاز نهایی آن حریف در یک معیار از دستاورد تیم همرتبه برابر او ضرب میشود. سپس سهمها با هم جمع میشوند. مقررات چهار ترکیب ارائه میکند:
- EMMSB: امتیاز نهایی MP حریف ضرب در MP کسبشده برابر همان حریف.
- EMGSB: امتیاز نهایی MP حریف ضرب در GP کسبشده برابر همان حریف.
- EGMSB: امتیاز نهایی GP حریف ضرب در MP کسبشده برابر همان حریف.
- EGGSB: امتیاز نهایی GP حریف ضرب در GP کسبشده برابر همان حریف.
یک رقابت میتواند یک واریانت را انتخاب کند یا چند مورد را با ترتیبی منتشرشده ترکیب کند. بر اساس مقررات جاری ، فدراسیون جهانی شطرنج، هر محاسبه ESB همچنین سهم مربوط به حریفی با پایینترین MP را در واریانتهای مبتنی بر MP حریف، یا پایینترین GP را در واریانتهای مبتنی بر GP حریف حذف میکند. اگر چند حریف در کمترین مقدار برابر باشند، کمترین سهم میان آنها کنار گذاشته میشود.
ESB کیفیت نتایج را از طریق قدرت نهایی حریفان میسنجد. با تفاوت دارد که ابتدا بر مسابقههای انجامشده درون گروه همرتبه تمرکز میکند.
اشتباههای رایج
ESB یک فرمول کامل را مشخص نمیکند
چهار واریانت رسمی وجود دارد. مقررات رویداد باید بگوید کدام مورد استفاده میشود و در چه جایگاهی از ترتیب پوئنشکنی قرار دارد.
زونبورن-برگر فردی و ESB
اصل وزندهی مرتبط است، اما ESB دو نوع امتیاز ویژه رقابتهای تیمی را با هم ترکیب میکند.
