دفاع فرانسوی، واریانت ویناوار، واریانت پیاده مسموم

واریانت پیاده مسموم ویناوار می‌تواند با 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Bb4 4.e5 c5 5.a3 Bxc3+ 6.bxc3 Ne7 7.Qg4 Qc7 8.Qxg7 Rg8 9.Qxh7 cxd4 ادامه یابد. سفید با وزیر پیاده‌های g7 و h7 را می‌گیرد، در حالی که سیاه با حمله به آن وزیر و مرکز سفید تمپو به دست می‌آورد.

این توالی با نمادگذاری جبری نوشته شده است: خانه‌هایی مانند e4 حرف ستون و عدد ردیف را ترکیب می‌کنند؛ N یعنی اسب، B فیل، R رخ و Q وزیر؛ حرکت‌های پیاده معمولاً مقصد را نشان می‌دهند، x نشانه گرفتن و + نشانه کیش است. حرکت‌ها جفت‌جفت خوانده می‌شوند، ابتدا سفید و سپس سیاه؛ نقطه‌های پیش از حرکتی که به‌تنهایی آمده نشان می‌دهند نوبت سیاه است.

دفاع فرانسوی، واریانت ویناوار، واریانت پیاده مسموم: خط مرجع

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

e6

d4

d5

Nc3

Bb4

e5

c5

a3

Bxc3+

bxc3

Ne7

Qg4

Qc7

Qxg7

Rg8

Qxh7

cxd4

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همه حرکت‌های نوتیشن حفظ‌شده در مقاله را بازپخش می‌کند و ادامه‌ای نمی‌افزاید.

یک پیاده مسموم در ظاهر قابل گرفتن است، اما گرفتن آن مهره گیرنده را در معرض تهدیدهای فعال حریف قرار می‌دهد. ماتریال اینجا رایگان نیست: وزیر سفید از مهره‌های دیگر دور می‌شود، رخ سیاه با حمله به آن به g8 می‌رسد و وزیر را به حرکت دیگری وامی‌دارد، و ...cxd4 به d4، پیاده پشتیبان e5، ضربه می‌زند. تعویض پیشین Bxc3+ bxc3 نیز سفید را با پیاده‌های c دوبله، یعنی دو پیاده هم‌رنگ در یک ستون، باقی گذاشته که می‌توانند هدف شوند.

چرا هر دو طرف خطر را می‌پذیرند

• سفید به ماتریال اضافی، کنترل خانه‌های مرکزی بیشتر و امکان پناه دادن به وزیر هم‌زمان با توسعه مهره‌های باقی‌مانده تکیه می‌کند.
• سیاه به ورود سریع مهره‌ها به بازی، ستون‌های باز ، یعنی خطوط عمودی بدون پیاده‌های مانع رخ‌ها، فشار بر c3 و d4 و تهدید علیه شاه سفید تکیه می‌کند.

این واریانت به ترتیب دقیق حرکات بسیار حساس است. گرفتن درست در یک وضعیت ممکن است در وضعیتی تقریباً یکسان اشتباه باشد. به خاطر سپردن اینکه وزیر دو پیاده می‌گیرد کافی نیست؛ بازیکن باید مسیر فرار وزیر و پیامدهای مرکزی را محاسبه کند. واریانت مک‌کاچن نیز آرایش پیاده‌ای آسیب‌دیده و بازی تند ایجاد می‌کند، اما با حرکت فیل دیگری آغاز می‌شود و این توالی گرفتن‌ها را ندارد.