دفاع گرونفلد، حمله برینکمان

دفاع گرونفلد اجازه می‌دهد سفید مرکز را با پیاده‌ها اشغال کند و سپس می‌کوشد با مهره‌ها و شکستن‌های پیاده‌ای به آن حمله کند. شکستن پیاده‌ای پیشروی‌ای است که با ساختار حریف تماس می‌گیرد تا خطوط باز شوند. در حمله برینکمان، فیلی که کنار وزیر سفید آغاز می‌کند پیش از پیشروی پیاده e به e3 از c1 به f4 می‌رود. مختصاتی مانند c1 و f4 خانه‌ها را با ستون و ردیفشان مشخص می‌کنند.

فیل بیرون از زنجیره پیاده‌ای آینده می‌ماند، یعنی گروه پیاده‌هایی که در قطر از یکدیگر دفاع خواهند کرد، و به کنترل e5 کمک می‌کند. سیاه معمولاً فیل را در g7 گسترش می‌دهد و با پیشروی پیاده c به پیاده d4 حمله می‌کند. وقتی پیاده‌ها می‌توانند یکدیگر را بگیرند اما هیچ‌کدام این کار را نمی‌کند، موقعیت تنش مرکزی دارد. این فشار سفید را وادار می‌کند تصمیم بگیرد مرکز را حفظ، پیشروی یا تعویض کند، یا وارد شاخه‌ای گامبی شود که در آن ماده برای فعالیت پیشنهاد می‌شود. واژه حمله وعده یورش فوری به شاه نمی‌دهد؛ آرایشی فعال را توصیف می‌کند.

دفاع گرونفلد، حمله برینکمان: واریانت معیار

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

d4

Nf6

c4

g6

Nc3

d5

Bf4

واریانت از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های نمادگذاریِ ثبت‌شده در مقاله را بدون افزودن ادامه‌ها بازپخش می‌کند.

مزیت عملی انعطاف‌پذیری است. سفید می‌تواند بعداً اسب g1 را به f3 گسترش دهد و از مرکز پشتیبانی کند، اما نباید آن‌قدر برای دفاع از یک پیاده حرکت صرف کند که دیگر مهره‌ها در خانه‌های آغازین بمانند. فشار سیاه از هماهنگی فیل g7، پیاده c و اسب f6 پدید می‌آید. واریانت سه اسب نخست اسب را گسترش می‌دهد و خانه فیل c1 را بعداً تعیین می‌کند.