بازی جاودانه: آندرسن در برابر کیزریتسکی

تشریح شدہ بازی

آندرسن در برابر کیزریتسکی، 1851

Adolf Anderssen · Lionel Kieseritzky · 1851 · 1-0

فعالیت در ازای مهره

به حرکت‌هایی که صرف تعقیب وزیر می‌شوند و راه‌هایی که مهره‌های سفید به‌سوی شاه باز می‌کنند توجه کنید. ثبت کیزریتسکی در 20.Ke2 پایان می‌یابد. مات مشهور پس از آن در دنباله‌ای جداگانه بررسی می‌شود، زیرا معلوم نیست آن حرکت‌ها واقعاً روی صفحه اجرا شده باشند.

ادامهٔ رایج، اجرای محل اختلاف

ادامهٔ رایج، نه ثبت تأییدشده

این دنباله از جایی آغاز می‌شود که ثبت کیزریتسکی پایان می‌یابد. مات مشهور را به‌عنوان ادامه‌ای رایج بررسی کنید که اجرای آن روی صفحه محل اختلاف است. سازوکار روشن است: کنترل راه‌های خروج شاه و منحرف کردن اسبی که از دفاع می‌کند.

توضیح

بازی جاودانه پیروزی آدولف آندرسن بر لیونل کیزریتسکی در لندن در سال 1851 است. این دیداری غیررسمی و خارج از برنامهٔ بود. بازی به‌دلیل حجم مهره‌هایی مشهور شد که آندرسن اجازه داد حریف بگیرد: یک فیل و هر دو رخ. اما قربانی وزیر و ماتی که شناخته‌شده‌ترین تصویر آن را کامل می‌کنند، به ادامه‌ای رایج تعلق دارند که اجرای واقعی آن روی صفحه محل اختلاف است.

نکتهٔ جالب فقط این نیست که چه مقدار مهره از صفحه حذف می‌شود، بلکه جای مهره‌های باقی‌مانده هم اهمیت دارد. گرفتن‌ها وزیر و یکی از فیل‌های سیاه را از شاه خود دور می‌کنند، در حالی که آندرسن اسب‌ها و فیل باقی‌مانده‌اش را نزدیک شاه حریف نگه می‌دارد. برتری مهره‌ای کیزریتسکی به‌خودی‌خود خطر را از شاه او دور نمی‌کند. پایان رایج این تضاد را به اوج می‌رساند: وزیر سفید قربانی می‌شود و مهره‌های سبک مات را می‌سازند.

روایت حریف

خود کیزریتسکی بازی را در شمارهٔ ژوئیهٔ 1851 مجلهٔ La Régence منتشر کرد. یادداشت‌هایش بازی آندرسن را می‌ستایند و در پایان استعداد چشمگیر او را تصدیق می‌کنند. بنابراین حریف شکست‌خورده نیز در انتقال این پیروزی نقش داشت.

ثبت او در 20.Ke2 پایان می‌یابد. این نقطهٔ پایان به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که او در همان لحظه تسلیم شده است: Chess Player در 19 ژوئیهٔ 1851 یک پاسخ دیگر از سیاه آورد و بدون ذکر حرکت‌ها، مات در سه حرکت را اعلام کرد. تفاوت این دو روایت ایجاب می‌کند پایان یک متن منتشرشده را از قطعیت دربارهٔ آنچه اجرا شده جدا کنیم.

در اوت 1855، مقاله‌ای بدون امضا در Wiener Schach-Zeitung از قبل عنوان «Eine unsterbliche Partie»، یعنی «یک بازی جاودانه» را داشت. این نمونه‌ای مستند از کاربرد زودهنگام نام است، نه مدرکی دربارهٔ اینکه چه کسی آن را ساخته است. تحسین ایده و زیبایی ترکیب به این معنا نیست که باید همهٔ بازی پیش از آن را بی‌نقص بدانیم.

شطرنج کے تاریخی مقابلے دوبارہ کھیلیں

لندن، 1851۔ غیر رسمی بازی۔ درست دن اور مقام اب بھی متنازع ہیں۔

اینڈرسن بمقابلہ کیزیرٹزکی، لندن 1851

آپ اڈولف اینڈرسن، سفید کے طور پر کھیل رہے ہیں

بے نقاب وزیر کے خلاف پیادوں اور مہروں کو ہم آہنگ کریں اور قربانیوں کی قیمت پر بھی نظر رکھیں۔

کھیل کھولیں

نیویارک، 17 اکتوبر 1956۔ روزن والڈ ٹورنامنٹ، راؤنڈ 8۔

برن بمقابلہ فشر، 1956

آپ بوبی فشر، سیاہ کے طور پر کھیل رہے ہیں

پہل برقرار رکھنے کے لیے مہروں کی ترقی اور باہمی تعاون استعمال کریں۔

کھیل کھولیں

اشتباه‌های رایج

بازی قرن

بازی جاودانه، بازی آندرسن و کیزریتسکی در سال 1851 بود. بازی قرن، بازی برن و فیشر در سال 1956 بود.

مشاهده اصطلاح

منابع

1.The Immortal Game (Anderssen v Kieseritzky), Edward Winter, Chess Notes
2.Immortal Game: publication and annotated score, Wikipedia, including Kieseritzky’s 1851 report
3.The Immortal Game, Robert Hübner, American Chess Journal, issue 3
4.50 games you should know: Anderssen vs. Kieseritzky, annotated game by Robert Hübner, ChessBase, Johannes Fischer and Robert Hübner
5.La Régence, julio de 1851, p. 221: Anderssen contra Kieseritzky, Lionel Kieseritzky, La Régence; facsímil reproducido por Edward Winter
6.La Régence, julio de 1851, p. 222: final del registro y notas firmadas L. K., Lionel Kieseritzky, La Régence; facsímil reproducido por Edward Winter
7.Eine unsterbliche Partie, Wiener Schach-Zeitung, agosto de 1855, p. 293, Artículo sin firma, Wiener Schach-Zeitung; facsímil reproducido por Edward Winter
8.Chess Player, 19 de julio de 1851, p. 2: Anderssen contra Kieseritzky, Chess Player, editado por Josef Kling y Bernhard Horwitz; facsímil reproducido por Edward Winter