شانس ناچیز باخت

شانس ناچیز باخت، با اختصار ILC، مفهومی ویژه در قوانین US Chess است. این مفهوم به کنترل‌های زمانی مرگ ناگهانی مربوط می‌شود، یعنی کنترل‌هایی که در آن تمام حرکات باقی‌مانده باید در یک سهم نهایی از زمان انجام شوند.

قانون اصلی کنونی حق ادعای ILC را نمی‌دهد. روال پیشین به‌صورت Variation 14H باقی مانده است، یعنی گونه‌ای از مقررات که مدیر مسابقه می‌تواند آن را به کار گیرد. بنابراین بازیکن نباید در دسترس بودن آن را فرض کند و باید بداند رویداد از کدام قوانین استفاده می‌کند.

هنگامی که این گونه مقررات به کار می‌رود، ادعا برای بازی‌ای در نظر گرفته شده است که ساعت آن تأخیر یا افزایش زمانِ درست و فعال ندارد. تأخیر، پیش از شروع کاهش زمان اصلی در هر حرکت، فاصله کوتاهی را محفوظ نگه می‌دارد. افزایش زمان نیز با هر حرکت مقدار ثابتی زمان اضافه می‌کند. مدعی باید نوبت حرکت داشته باشد، دو دقیقه یا کمتر زمان باقی‌مانده داشته باشد و پیش از افتادن پرچم ساعت را متوقف کند. مدیر ارزیابی می‌کند که اگر هر دو طرف زمان کافی داشتند، مدعی در آن وضعیت از نظر عملی احتمال بسیار کمی برای باخت داشت یا نه. این ارزیابی به ریتینگ واقعی بازیکنان وابسته نیست و به معنای ناممکن بودن قانونی مات نیست.

مدیر می‌تواند ادعا را بپذیرد، رد کند یا یکی از روال‌های ادامه بازی را اجرا کند، برای نمونه ساعتی با تأخیر نصب کند. این موضوع ILC را از تساوی بر اثر اتمام زمان در FIDE جدا می‌کند. مورد دوم پس از پایان زمان یک معیار عینی را اعمال می‌کند، اما ILC پیش از افتادن پرچم و طبق یک گونه اختیاری از مقررات US Chess، تصمیمی عملی است.