دفاع هندی شاه، واریانت کلاسیک

در دفاع هندی شاه، واریانت کلاسیک ، سیاه به سفید اجازه می‌دهد با پیاده‌ها مرکز را اشغال کند، در حالی که اسبی را که کنار شاه آغاز می‌کند توسعه می‌دهد و فیل همان جناح را فیانکتو می‌کند. فیانکتو یعنی حرکت دادن پیاده g و قرار دادن فیل در g7، جایی که در امتداد قطری بلند به سوی مرکز می‌نگرد. سفید به‌طور طبیعی با اسب در f3، فیل در e2 و قلعه رفتن کوتاه توسعه می‌یابد، حرکت ویژه شاه و رخ که برای پناه دادن به شاه به کار می‌رود.

سیاه معمولاً پیاده e را تا e5 پیش می‌راند تا مرکز را به چالش بکشد. اگر سفید پیاده d را به d5 ببرد، مرکز بسته می‌شود و صفحه اغلب به نواحی جداگانه بازی تقسیم می‌گردد. در بسیاری از موقعیت‌های نمونه، سیاه با پیشروی پیاده f تا f5 در جناح شاه، یعنی نیمه‌ای که شاه از آن آغاز می‌کند، به دنبال بازی است ، در حالی که سفید در جناح وزیر، نیمه‌ای که وزیر از آن آغاز می‌کند، فضا می‌گیرد و پیشروی‌ها را آماده می‌سازد. این برنامه خودکار نیست، زیرا تعویض‌های زودهنگام مرکزی می‌توانند برنامه درست را کاملاً تغییر دهند.

مرکز بسته برنامه‌های هندی شاه کلاسیک را از هم جدا می‌کند

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e5

O-O

Nc6

d5

Ne7

...e5 خانه d4 را به چالش می‌کشد و سفید را وادار می‌کند میان بستن مرکز، تعویض یا حفظ تنش یکی را برگزیند.

توسعه کلاسیک کامل شده است

Nf3 و Be2 سفید را آماده قلعه رفتن می‌کنند، در حالی که سیاه ضربه مرکزی را تدارک می‌بیند.

1. ...e5 خانه d4 را به چالش می‌کشد و سفید را وادار می‌کند میان بستن مرکز، تعویض یا حفظ تنش یکی را برگزیند.

ایده عمیق‌تر این است که سیاه نمی‌کوشد از ساختن مرکز بزرگ پیاده‌ای توسط سفید جلوگیری کند. اجازه می‌دهد آن مرکز شکل بگیرد و سپس با پیاده‌ها و مهره‌ها به آن حمله می‌کند. این رویکرد با واریانت تعویضی گرونفلد تفاوت دارد، جایی که سیاه بسیار زودتر با پیشروی پیاده d تا d5 به مرکز ضربه می‌زند و می‌کوشد فوراً آن را از هم بگسلد.