دفاع هندی شاه، واریانت پتروسیان

واریانت پتروسیان زمانی پدید می‌آید که سفید پیاده d را زود از d4 به d5 پیش ببرد و پیش از قلعه رفتن، پیاده e5 سیاه را مسدود کند. مختصات d4، d5 و e5 خانه‌ها را با ستون و ردیف نام‌گذاری می‌کنند. قلعه رفتن حرکت ویژه‌ای است که شاه و رخ را با هم جابه‌جا می‌کند. مرکز بسته تعویض‌های فوری را کاهش می‌دهد و فعال کردن همه مهره‌های سیاه از راه خطوط مرکزی را دشوارتر می‌سازد.

هدف سفید انفعال نیست، بلکه به دست آوردن زمان برای سازمان‌دهی مهره‌ها و مهار پیشروی پیاده f سیاه است. فیل g5 می‌تواند بر اسب f6 فشار بیاورد، در حالی که اسب c3 و پیاده e4 از مرکز پشتیبانی می‌کنند. سیاه مسیرهای جایگزین برای اسب‌ها می‌جوید و بسته به آرایش سفید پیشروی پیاده f یا c را آماده می‌کند.

دفاع هندی شاه، واریانت پتروسیان: خط مرجع

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

d4

Nf6

c4

g6

Nc3

Bg7

e4

d6

Nf3

O-O

Be2

e5

d5

خط از پوزیسیون آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بی‌آنکه ادامه‌ای بیفزاید.

بستن مرکز فضا می‌دهد، یعنی پشت پیاده‌های پیشرفته جای بیشتری هست، اما هدفی ثابت در d5 نیز می‌سازد. اگر سفید گسترش ندهد، سیاه می‌تواند با پیاده c به پایگاه زنجیره پیاده‌ای سفید، گروهی از پیاده‌ها که در قطر از یکدیگر دفاع می‌کنند، حمله کند یا برای پیشروی پیاده f بازآرایی شود. مار دل پلاتا پس از قلعه رفتن سفید و گسترش اسب جناح وزیر سیاه به مرکزی مشابه می‌رسد.