حمله جناح شاه

حمله جناح شاه، مهره‌ها و گاهی پیاده‌ها را در سمت ستون‌های f، g و h متمرکز می‌کند، جایی که شاه معمولاً پس از قلعه کوتاه قرار دارد. هدف می‌تواند بازکردن خطوط، تضعیف پناهگاه، بردن ماتریال یا ایجاد حمله مات باشد. هر حمله‌ای در این بخش به مات ختم نمی‌شود.

چه عواملی آن را عملی می‌کنند

• برتری محلی مهره‌های مهاجم نسبت به مدافعان.
• ستون‌ها یا قطرهایی که بتوان آن‌ها را به سوی شاهی بی‌پناه باز کرد.
• خانه‌های ورود برای وزیر، رخ‌ها، فیل‌ها یا اسب‌ها.
• شکست پیاده‌ای یا تخریب سپر پیاده‌ای که به مدافع فرصت سازمان‌دهی دوباره ندهد.
• مرکزی به‌اندازه کافی پایدار، یا تاکتیکی که مانع بازکردن آن علیه شاهِ مهاجم شود.
• ابتکار عمل، یعنی دنباله‌ای از تهدیدها که مدافع را وادار به پاسخ‌گویی نگه می‌دارد.

وقتی شاه‌ها در جناح‌های مخالف قلعه رفته‌اند، پیاده‌ها آزادانه‌تر پیشروی می‌کنند، زیرا از شاه خودیِ مهاجم محافظت نمی‌کنند و بازی اغلب به مسابقه‌ای برای زودتر بازکردن خطوط تبدیل می‌شود. وقتی هر دو شاه در یک جناح‌اند، این پیشروی‌های پیاده‌ای ممکن است خود مهاجم را نیز بی‌پناه کنند. بنابراین آوردن مهره‌ها به حمله و بررسی امنیت شاه خودی اهمیت بیشتری می‌یابد.

شاه‌ها در جناح‌های مخالفشاه‌ها در یک جناح

رخنه مسابقه را می‌برد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

f7+

Rxf7

Rxf7

شاه‌ها در جناح‌های مخالف‌اند؛ حمله سفید دور از شاه خودش پیش می‌رود.

مسابقه در دو جناح است

شاه سفید در c1 و شاه سیاه در g8 است. وزیر سیاه b4 به b2 حمله می‌کند و رخ b8 پشت پیاده b5 آماده است. فیل c8 و اسب d7 مدافعانی نزدیک شاه سیاه نگه می‌دارند.

1. شاه‌ها در جناح‌های مخالف‌اند؛ حمله سفید دور از شاه خودش پیش می‌رود.
2. وزیر از قبل به b2 فشار می‌آورد و رخ از پیاده b5 پشتیبانی می‌کند و در جناح وزیر ضدبازی می‌سازد.
3. فیل c8 و اسب d7 نزدیک‌ترین ذخیره دفاعی به g8 را تشکیل می‌دهند.

اگر کیش‌ها شاه را از پناهگاهش بیرون برانند، حمله می‌تواند به شکار شاه تبدیل شود. همچنین ممکن است هدفی محدودتر داشته باشد، مانند ثابت‌کردن ضعف‌ها یا بستن مهره‌ها به دفاع. تصمیم باید بر خطوط مشخص و هماهنگی استوار باشد، نه بر پیش‌راندن پیاده‌ها فقط به این دلیل که به سوی شاه جهت دارند.