گشایش لارسن

گشایش لارسن با 1.b3 آغاز می‌شود: پیاده b2 یک خانه پیش می‌رود و b2 را برای فیل c1 خالی می‌کند. توسعه فیل پشت پیاده‌ای که یک خانه جلو رفته است فیانکتو نام دارد. فیل از b2 در امتداد قطر بلند b2-e5-h8 اثر می‌گذارد و می‌تواند به پیاده سیاهی که e5 را اشغال کرده فشار بیاورد.

سفید بلافاصله d4 یا e4، دو خانه مرکزی‌ای را که پیاده‌های سفید اغلب از آغاز بر سر آنها رقابت می‌کنند، اشغال نمی‌کند. در عوض آزادی خود را حفظ می‌کند تا بعدا پیاده c، d یا e را پیش ببرد و بر اساس آرایش سیاه اسب g1 را در f3 توسعه دهد. این رویکرد به گشایش رتی شباهت دارد: نخست توسعه و فشار از دور، سپس تصمیم‌گیری درباره آرایش پیاده‌های مرکزی.

فیل b2 بدون تثبیت مرکز سفید بر e5 فشار می‌آورد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

فیل b2 در امتداد قطر بلند به e5 حمله می‌کند و پیاده مرکزی سیاه را به هدف تبدیل می‌سازد.

فشار از دور چند ساختار را در دسترس نگه می‌دارد

سیاه e5 را اشغال کرده و با اسب از آن دفاع می‌کند، اما سفید هنوز می‌تواند شیوه به چالش کشیدن مرکز را انتخاب کند.

1. فیل b2 در امتداد قطر بلند به e5 حمله می‌کند و پیاده مرکزی سیاه را به هدف تبدیل می‌سازد.
2. اسب c6 هم‌زمان با توسعه از e5 دفاع می‌کند، پس فشار فیل به‌تنهایی پیاده را نمی‌برد.
3. c4 از جناح بر سر d5 رقابت می‌کند و می‌تواند وضعیت را به ساختارهای گشایش انگلیسی ببرد.
4. d4 اشغال مستقیم مرکز را انتخاب می‌کند و یک حمله دیگر سفید به e5 می‌افزاید.
5. e3 و Nf3 یک طرح توسعه می‌سازند: فیل f1 را باز می‌کنند و بدون تصمیم‌گیری فوری درباره پیاده c یا d فشار بیشتری بر e5 می‌افزایند.

مفیدترین مقایسه با گشایش لهستانی است. هر دو اغلب فیل را در b2 قرار می‌دهند، اما 1.b3 پیاده را فقط یک خانه حرکت می‌دهد و آن را نسبتا امن نگه می‌دارد. 1.b4 فضای بیشتری می‌گیرد، ولی همان پیاده را به هدفی فوری‌تر تبدیل می‌کند. این گشایش همتای جناح وزیری گشایش فیانکتوی شاه نیز هست که با 1.g3 آغاز می‌شود.