پیلزبری

هری نلسون پیلزبری شطرنج را در شانزده‌سالگی آموخت، سنی که برای یک بازیکن نخبه آینده بسیار دیر به شمار می‌رفت. تنها چند سال بعد با پیروزی در هیستینگز 1895، یکی از قوی‌ترین تورنمنت‌هایی که تا آن زمان برگزار شده بود، جهان شطرنج را شگفت‌زده کرد. او در 1897 قهرمان ایالات متحده شد و این عنوان را تا زمان مرگش در 1906 حفظ کرد.

پیلزبری حافظه‌ای خارق‌العاده داشت. در یک نمایش هم‌زمان، یک بازیکن در یک زمان با چندین حریف روبه‌رو می‌شود. او می‌توانست این کار را چشم‌بسته نیز انجام دهد، بدون نگاه کردن به صفحه‌ها و در حالی که همه موقعیت‌ها را در ذهن نگه می‌داشت. در 1902 در مسکو 22 بازی و در هانوفر 21 بازی دیگر را به این شکل انجام داد.

بازی او پویا بود: به جای آنکه صرفا موقعیتی باثبات را حفظ کند، در پی مهره‌های فعال و فرصت‌های حمله بود. او همچنین به رواج گامبی وزیر کمک کرد، گشایشی که برای مبارزه بر سر مرکز، پیاده‌ای را موقتا پیشنهاد می‌کند. بیماری، کارنامه او را کوتاه کرد، اما پیروزی هیستینگز و توانایی‌هایش در تجسم ذهنی جایگاهی ماندگار در تاریخ شطرنج برای او ساخت.