دفاع پیرک، حمله 150

حمله 150 معمولاً پس از 1.e4 d6 2.d4 Nf6 3.Nc3 g6 4.Be3 شناخته می‌شود و یک خط نمونه با 4...c6 5.Qd2 ادامه می‌یابد. سفید فیل را در e3 و وزیر را در d2 قرار می‌دهد تا چند ایده را هماهنگ کند: تعویض فیل g7 سیاه با Bh6، آماده کردن قلعه رفتن بلند، حرکت ویژه‌ای که شاه سفید را در c1 و رخ را در d1 قرار می‌دهد، و پیشروی پیاده h یا g.

این توالی با نمادگذاری جبری نوشته شده است: خانه‌هایی مانند e4 حرف ستون و عدد ردیف را ترکیب می‌کنند؛ N یعنی اسب، B فیل، R رخ و Q وزیر؛ حرکت‌های پیاده معمولاً مقصد را نشان می‌دهند، x نشانه گرفتن و + نشانه کیش است. حرکت‌ها جفت‌جفت خوانده می‌شوند، ابتدا سفید و سپس سیاه؛ نقطه‌های پیش از حرکتی که به‌تنهایی آمده نشان می‌دهند نوبت سیاه است.

دفاع پیرک، حمله 150: خط اصلی

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

d6

d4

Nf6

Nc3

g6

Be3

c6

Qd2

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همه حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بدون افزودن ادامه‌ای تازه.

اگر سیاه کوتاه قلعه برود و شاه را در g8 و رخ را در f8 قرار دهد، شاه‌ها در دو سوی مخالف صفحه خواهند بود. سپس هر طرف می‌تواند پیاده‌ها را به سوی شاه حریف پیش براند بی‌آنکه فوراً پوشش پیاده‌ای شاه خود را کنار بزند، بنابراین مسابقه حمله می‌تواند بسیار سریع شود.

طرح خودکار نیست

• سفید می‌خواهد مهره‌های باقی‌مانده را توسعه دهد، زمان مناسب Bh6 را انتخاب کند، با f3 از g4 حمایت کند و پیش از آنکه سیاه مسیرهایی به سوی شاهی باز کند که معمولاً پس از قلعه رفتن بلند در c1 است، با h4-h5 خطوط را بگشاید.
• سیاه می‌تواند با ...Ng4 به فیل e3 حمله کند، ...c6 و ...b5 را علیه شاه سفید آماده سازد یا با ...e5 به مرکز ضربه بزند.

حمله 150 یک سیستم است، یعنی آرایش شناخته‌شده‌ای از مهره‌ها که می‌تواند با ترتیب‌های گوناگون به دست آید، نه یک توالی اجباری. ترتیب درست به پاسخ سیاه بستگی دارد و اگر ...b5 از قبل پیش رفته باشد، قلعه رفتن بلند می‌تواند خطرناک باشد. این خط با حمله اتریشی فرق دارد که با 4.f4 آغاز می‌شود و ابتدا جبهه گسترده‌ای از پیاده‌های مرکزی می‌سازد.