تحریک

در یک تحریک، بازیکن کاری می‌کند پیشروی، گرفتن یا حمله حریف جذاب به نظر برسد. هدف فقط امید بستن به اشتباه نیست، بلکه ساختن انتخابی است که پاسخ طبیعی در آن پوزیسیون را متعهد کند. پیاده‌ای ممکن است پیش برود و خانه‌ای را رها کند، مهره‌ای ممکن است بگیرد و پست دفاعی خود را ترک کند یا حمله بیش از حدی گسترش یابد که مهره‌ها بتوانند پشتیبانی کنند.

تحریک مؤثر است، زیرا بسیاری از تصمیم‌ها برگشت‌ناپذیرند، به‌ویژه حرکت‌های پیاده، چون پیاده نمی‌تواند به عقب برگردد. یک حرکت انتظاری، یعنی حرکت مفیدی که گزینه‌های خودی را حفظ و حریف را وادار می‌کند نخست تصمیم بگیرد، می‌تواند او را به چنین تعهدی تشویق کند. سپس به پیامد تصمیم حمله می‌شود، نه لزوماً به مهره‌ای که حرکت کرده است.

گرفتنی که c5 را واگذار می‌کند

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

a5

bxa5

Nc5

b6، c5 را کنترل می‌کند و خانهٔ ورود را از اسب می‌گیرد.

خانه هنوز ممنوع است

پیادهٔ b6، c5 را کنترل می‌کند، بنابراین اسب d3 نمی‌تواند با امنیت آنجا قرار بگیرد. سفید یک پیاده بیشتر دارد.

1. b6، c5 را کنترل می‌کند و خانهٔ ورود را از اسب می‌گیرد.

بررسی ضروری

پیش از تحریک، باید بهترین پاسخ حریف را تحلیل کرد، نه فقط وسوسه‌کننده‌ترین پاسخ را. اگر پیشروی بدون هزینه واقعی فضا، یعنی قلمرو مفید، به دست آورد، گرفتن مسیرهای مطلوبی برای مهره‌های حریف باز کند یا حمله صحیح باشد، تحریک فرضی فقط به حریف کمک کرده است. این تکنیک به پیامدی مشخص و قابل بهره‌برداری نیاز دارد.