گشایش معکوس

گشایش معکوس زمانی پدید می‌آید که یک طرف با رنگ مخالف، ساختاری، یعنی آرایش قابل تشخیص پیاده‌ها و مهره‌ها، یا طرحی شناخته‌شده از گشایشی دیگر را به کار گیرد. رایج‌ترین حالت این است که سفید آرایشی را بازی کند که معمولاً متعلق به سیاه است. چون سفید نخست حرکت می‌کند، معمولاً یک تمپوی اضافه دارد، یعنی یک نوبت مفید دیگر برای توسعه، کنترل خانه یا آغاز طرح.

ساختار اصلی

ساختار مرجع

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

d4

Nf6

c4

g6

Nc3

Bg7

e4

d6

Nf3

O-O

مرجع از سمت سیاه

سیاه در برابر مرکز سفید ساختاری فشرده در جناح شاه می‌سازد.

این شباهت اجازه انتقال ایده‌ها را می‌دهد، اما پوزیسیون را به نسخه‌ای دقیق تبدیل نمی‌کند. تمپوی اضافه ممکن است مانوری را ممکن کند که در نسخه اصلی بیش از حد کند بود. در عین حال، حریف مجبور نیست همان حرکت‌ها را تکرار کند و ترتیب حرکتی متفاوت می‌تواند تهدیدهای عینی را تغییر دهد. بنابراین آرایش گشایشی معکوس باید به‌عنوان پوزیسیونی مستقل ارزیابی شود.

نسخه معکوس

ساختار با رنگ‌های جابه‌جا

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Nf3

d5

g3

c5

Bg2

Nc6

O-O

e5

d3

Nf6

Nbd2

مرجع رنگ عوض می‌کند

سفید از خانه‌های متناظر خود، کارکردهای ساختار سیاه پیشین را می‌پذیرد.

نمونه‌ای کلاسیک با 1.c4 e5 آغاز می‌شود. سفید پیاده c را پیش می‌برد و سیاه پیاده e را. در دفاع سیسیلی رابطه برعکس است: سیاه در پاسخ به پیاده e سفید، پیاده c را پیش می‌برد. به همین دلیل این پوزیسیون سیسیلی با رنگ‌های جابه‌جا توصیف می‌شود. تئوری این دو خانواده به هم مربوط است، اما شاخه‌های اصلی آن‌ها خودبه‌خود یکسان نیستند.