روی لوپز، حمله وورال

وورال سیستمی در مرحله‌ای دیرتر از روی لوپز است: فیل سفید به a4 عقب رفته، سیاه اسب را به f6 و فیل را به e7 توسعه داده و سفید در جناح شاه قلعه رفته است. این حمله در شاخه بسته زمانی مشخص می‌شود که سفید در حرکت ششم وزیر را به e2 می‌برد، یعنی 6.Qe2. بسته یعنی پیاده‌های مرکزی e4 و e5 معمولاً روبه‌روی هم باقی می‌مانند و دو طرف به‌جای تعویض فوری آنها، مهره‌هایشان را از خانه‌های آغازین بیرون می‌آورند. وزیر از پیاده e4 محافظت می‌کند و رخ f1 آزاد می‌ماند تا به d1 برود. این چیدمان فشار هماهنگ بر مرکز آماده می‌کند.

یک طرح رایج، پیشروی پیاده c به c3 و پیاده d به d4، بردن رخ به d1 و استفاده از a4 برای به چالش کشیدن پیاده‌های جناح وزیر سیاه است، یعنی پیاده‌های نیمه‌ای از صفحه که وزیر در آن آغاز کرده است. سیاه معمولاً با ...b5 فضا می‌گیرد، با قلعه رفتن شاه و رخ را در یک حرکت جابه‌جا می‌کند و میان ضربه فوری ...d5 و ساختار مهارشده‌تر ...d6 انتخاب می‌کند. بخش بزرگی از بازی به این بستگی دارد که کدام طرف زودتر گسست مرکزی خود را سازمان دهد، یعنی پیشروی یا تعویض پیاده‌ای که خطوط را باز می‌کند.

روی لوپز، حمله وورال: خط مرجع

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

e4

e5

Nf3

Nc6

Bb5

a6

Ba4

Nf6

O-O

Be7

Qe2

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همه حرکت‌های نوتیشن حفظ‌شده در مقاله را بازپخش می‌کند و ادامه‌ای نمی‌افزاید.

با وجود نامش، حمله وورال وعده یورش فوری به شاه را نمی‌دهد. این یک آماده‌سازی تدریجی بر پایه جای‌گیری دقیق مهره‌هاست و پس از باز شدن ستون‌های مرکزی می‌تواند تهدیدها، گرفتن‌ها و توالی‌های اجباری ایجاد کند. درون دفاع مورفی، خط اصلی معمولاً با 6.Re1 رخ را در e1 قرار می‌دهد؛ وورال از 6.Qe2 استفاده می‌کند و رخ را برای d1 آزاد می‌گذارد. واریانت کلاسیک روی لوپز راه دیگری است که سیاه مهره‌ها را بدون ورود به این ساختار بسته توسعه دهد.