ارزیابی ایستا

یک ارزیابی ایستا تصویری استدلال‌شده از وضعیت فعلی است. این ارزیابی ویژگی‌هایی را که هم‌اکنون روی صفحه دیده می‌شوند مقایسه می‌کند، از جمله ارزش مادی، یعنی ارزش نسبی مهره‌هایی که هر طرف در اختیار دارد؛ امنیت شاه؛ فعالیت مهره‌ها، یا شمار خانه‌های مفیدی که می‌توانند به آن‌ها برسند؛ فضا، یعنی میزان صفحه‌ای که هر طرف کنترل می‌کند؛ و ساختار پیاده‌ای، یعنی آرایش پیاده‌ها و رابطه‌های میان آن‌ها.

برای بازیکن انسانی، پرسش تقریباً این است: اگر هیچ خطر فوری وجود نداشت، وضعیت کدام طرف سالم‌تر بود و چرا؟ این داوری به برنامه‌ریزی کمک می‌کند، اما هرگز نیاز به بررسی حرکت‌های اجباری مانند کیش‌ها، گرفتن‌ها و تهدیدهای مستقیم را از میان نمی‌برد. وضعیتی با ویژگی‌های بلندمدت عالی ممکن است فوراً به دنباله‌ای مشخص ببازد که مهره می‌برد یا مات می‌کند.

ویژگی‌های پایدار همسوتصویر لحظه‌ای که فوریت آن را باطل می‌کند

تصویر لحظه‌ای بدون وضعیت اضطراری

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

عوامل موجود و قابل مقایسه

ماتریال برابر است، ساختارهای پیاده‌ای تقریباً آینه‌ای‌اند، شاه‌ها سپرهای مشابهی دارند و مهره‌های سبک خانه‌های قابل مقایسه‌ای را اشغال کرده‌اند. موقعیت باز است، پس ارزیابی ایستا به مرکز بسته وابسته نیست. صفحه عوامل را ارائه می‌کند و امتیازی ازپیش‌محاسبه‌شده یا فرایندی ذهنی را نشان نمی‌دهد.

در برنامه‌نویسی شطرنج، ارزیابی ایستا معنایی فنی‌تر دارد: امتیازی که موتور پیش از جست‌وجوی عمیق حرکت‌های بعدی به یک وضعیت می‌دهد. موتورهای جدید ممکن است این امتیاز را با شبکهٔ عصبی، یعنی مدلی آموزش‌دیده برای تشخیص الگوها، محاسبه کنند، نه فقط با جمع کردن قواعدی که دستی نوشته شده‌اند.

یک ارزیابی پویا بر آنچه ممکن است به‌زودی تغییر کند تأکید دارد، از جمله تهدیدها، ابتکار عمل و بازی اجباری. این دو دیدگاه در کنار هم معنا می‌یابند. یک ضعف ایستا می‌تواند در صورت وجود جبران پویای کافی پذیرفتنی باشد، اما آن جبران باید با حرکت‌های واقعی پشتیبانی شود.