تاراش

زیگبرت تاراش در کنار کار به عنوان پزشک، یکی از قوی‌ترین بازیکنان دهه 1890 بود. او در 1892 به سبب الزامات حرفه پزشکی، امکان مسابقه برای عنوان جهان را رد کرد. سرانجام در 1908 امانوئل لاسکر را برای قهرمانی جهان به چالش کشید، اما مسابقه را باخت.

مکتب کلاسیک

تاراش به عنوان آموزگار و نویسنده اصول روشنی ارائه می‌کرد: مرکز را اشغال یا کنترل کنید، مهره‌ها را زود گسترش دهید، فضا به دست آورید و مهره‌ها را فعال نگه دارید. این قواعد به سامان دادن تصمیم‌های دشوار کمک کردند و تفکر پوزیسیونی را میان مخاطبان گسترده‌ای رواج دادند.

نسل هایپرمدرن، با نویسندگانی مانند ریچارد رتی، کاربرد خشک و انعطاف‌ناپذیر این قواعد را به چالش کشید و نشان داد که مرکز را می‌توان از دور نیز کنترل کرد. این موضوع آموزش تاراش را بی‌فایده نکرد. اصول او هنگامی که راهنماهایی وابسته به موقعیت، نه قوانینی بدون استثنا، تلقی شوند همچنان پایه‌هایی عملی هستند. نفوذ او به عنوان آموزگار لقب استاد آلمان را برایش به همراه آورد.