کمبود وقت

کمبود وقت که با اصطلاح آلمانی Zeitnot نیز شناخته می‌شود، زمانی آغاز می‌شود که زمان باقی‌مانده روی ساعت دیگر عمق و ترتیب معمول فکر کردن را ممکن نمی‌سازد. تعداد ثانیه ثابتی برای همه وجود ندارد. این وضعیت به زمان آغازین، ثانیه‌های افزوده‌شده پس از هر حرکت، پیچیدگی وضعیت و سرعت بازیکن بستگی دارد.

زیر این فشار، پاسخ‌های کمتری محاسبه می‌شوند، ایده‌های ظاهراً آشنا وزن بیشتری پیدا می‌کنند و احتمال یک اشتباه فاحش افزایش می‌یابد. اجرای فیزیکی حرکت روی صفحه و توجه به ساعت نیز ممکن است ضعیف شود. کمبود وقت به این معنا نیست که وضعیت باخته است؛ این اصطلاح محدودیت زمانی را توصیف می‌کند، نه یک ارزیابی، یعنی داوری درباره اینکه کدام طرف بهتر است.

پاسخ عملی، ساده کردن فرایند تصمیم‌گیری است. ابتدا تهدید حریف را مشخص کن، کیش‌ها و گرفتن‌ها را در نظر بگیر، از میان تعداد کمی گزینه معقول انتخاب کن و یک بررسی نهایی حداقلی را حفظ کن. از زمان حریف برای مطالعه وضعیت استفاده کن، اما پس از انجام حرکت او، وضعیت را دوباره بررسی و به‌روز کن. مدیریت زمان برای جلوگیری از این حالت است؛ تقلا با زمان مرحله‌ای حادتر و سریع‌تر محسوب می‌شود.