تلاش

در اصطلاح کلاسیک مسئله‌ها، تلاش نخستین حرکت سفید است که ظاهراً تکلیف را حل می‌کند اما در برابر یک دفاع سیاه شکست می‌خورد. آن دفاع یگانه «رد» نام دارد. چون سیاه چنین پاسخی دارد، این خط راه‌حل واقعی نیست.

هر کوشش ناموفق حل‌کننده یک تلاش محسوب نمی‌شود. این اصطلاح معمولاً برای راه‌حل کاذبی به کار می‌رود که عمداً ساخته شده و اهمیت مضمونی دارد. شاخه‌های پس از تلاش یک مرحلهٔ مجازی را تشکیل می‌دهند، یعنی محتوای تحلیل‌شده‌ای که جزو راه‌حل واقعی نیست، و می‌توان آن‌ها را با بازی آماده، یعنی پاسخ‌هایی که از قبل در موقعیت آغازین مهیا هستند، مقایسه کرد.

تفاوت آن با کلید، یعنی حرکت نخست راه‌حل واقعی، تعیین‌کننده است: کلید از همهٔ دفاع‌ها جان سالم به در می‌برد و مسئله را حل می‌کند، اما تلاش دقیقاً یک نقطه‌ضعف دارد که به سیاه امکان رد کردنش را می‌دهد. در مسئله‌های معکوس مانند خودمات، که سفید سیاه را مجبور می‌کند شاه سفید را مات کند، تلاش‌ها نیز با همان مفهوم کلید کاذبِ مضمونی ظاهر می‌شوند.