Babson-taak

De Babson-taak is een constructie in de schaakcompositie die uit vier alternatieve takken van de oplossing bestaat. In elke variant promoveert zwart een pion tot een ander stuk en moet wit antwoorden door een eigen pion tot exact dezelfde soort stuk te promoveren om het opgegeven doel van de compositie te bereiken.

De vier overeenkomsten

• Zwarte dame, gevolgd door witte dame.
• Zwarte toren, gevolgd door witte toren.
• Zwarte loper, gevolgd door witte loper.
• Zwart paard, gevolgd door wit paard.

Promotie vindt plaats wanneer een pion de laatste rij bereikt en een dame, toren, loper of paard wordt. Een toren, loper of paard kiezen in plaats van de gebruikelijke dame heet onderpromotie. In een volledige Babson moet elk overeenkomstig antwoord noodzakelijk zijn: na een bepaalde zwarte promotie bereikt een ander wit promotiestuk het opgegeven doel niet.

De vier promotieparen komen niet na elkaar in één partij voor. Zij behoren tot afzonderlijke takken van de oplossing, die door verschillende zwarte verdedigingen ontstaan. De taak is genoemd naar de Amerikaanse componist Joseph Ney Babson, die haar in 1884 voorstelde, en kan in verschillende soorten composities voorkomen. Het thema met een ander werk delen veroorzaakt op zichzelf geen anticipatie. Daarvoor is een eerdere identieke compositie vereist.