Brute-forceberekening

Berekenen in het schaken betekent toekomstige reglementaire zetten voorstellen en de ontstane stellingen beoordelen. Bij brute-forceberekening wordt systematisch een brede verzameling mogelijkheden verkend. Elke onderzochte zet opent een tak en elk antwoord schept verdere takken, waardoor een variantenboom ontstaat.

Voor een computer zou strikte brute force elke tak tot een uniforme diepte onderzoeken en de resultaten vergelijken. Het aantal stellingen groeit buitengewoon snel, zodat echte schaakengines zetten ordenen en veel takken met zoektechnieken afsnijden. Hun engine-evaluatie ontstaat door de stellingen te beoordelen die het zoekproces bereikt, niet door letterlijk het hele spel te onderzoeken.

Bij menselijke training wordt de uitdrukking doorgaans praktischer gebruikt. De speler begint met zetten die een antwoord afdwingen, zoals schaakzetten en slagen, volgt die tot een duidelijke conclusie en onderzoekt daarna rustigere mogelijkheden. Dit is nuttig bij een kritieke zet of in een tactische stelling, maar alles proberen te bekijken kost tijd en energie. Chunking laat een speler vertrouwde configuraties herkennen en vermindert het aantal takken dat gedetailleerde analyse vereist.

Wanneer de zoektocht kan stoppen

Een tak kan worden afgesloten wanneer hij tot mat, geforceerde materiaalwinst of materiaalverlies, duidelijke herhaling of een stabiele stelling leidt die met de alternatieven kan worden vergeleken. Zonder eindbeoordeling is het opsommen van zetten geen volledige berekening.