Geannoteerde wedstryd
Capablanca tegen Aljechin: partij 11
José Raúl Capablanca · Alexander Alekhine · 1927-10 · 0-1
In de elfde partij staat het witte ruimtevoordeel in het centrum tegenover de activiteit van de zwarte lopers. Later wordt het een strijd tussen vrijpionnen en koningsaanvallen. Pionnen tellen is niet genoeg: volg welke stukken aan hun verdediging gebonden raken.
Uitleg
Capablanca-Aljechin 1927 was de match om het wereldkampioenschap in Buenos Aires tussen titelhouder en uitdager . De belangrijkste voorwaarde was zes overwinningen behalen: remises brachten geen van beiden dichter bij dat doel.
De onderlinge resultaten spraken in het voordeel van Capablanca. Volgens het overzicht dat Karsten Müller op basis van Mega Database publiceerde, hadden hun twaalf eerdere ontmoetingen vijf overwinningen voor de kampioen en zeven remises opgeleverd. Om de titel te winnen moest Aljechin iets doen wat hem in die partijen nog niet was gelukt: Capablanca verslaan, en dat herhaaldelijk.
De kampioen zelf verwierp de verwachting dat hij gemakkelijk zou winnen. In een verklaring die La Nación op 1 september 1927 publiceerde, erkende Capablanca de kracht van Aljechin en noemde hij die voorspelling voorbarig.
De elfde partij bracht de stand weer in evenwicht
Capablanca begon aan partij 11 met een voorsprong van 2-1 in overwinningen. Door Aljechins zege met zwart werd het 2-2; de voorsprong van 3-2 volgde toen hij ook de twaalfde partij won.
De elfde partij was een lange strijd die de voorbereiding van piondoorbraken, de waarde van een vrijpion en de moeilijkheid van koningsverdediging met dames op het bord liet zien. De druk in het centrum veranderde in pionopmarsen en tegenspel tegen de koningen. Beide partijen promoveerden en kregen elk twee dames, maar de nieuwe witte dame maakte de blootgestelde koning niet veiliger. Capablanca gaf op voordat hij mat werd gezet.
Levenfisj en Romanovski prezen de intensiteit en de rijkdom aan ideeën. Aljechin was strenger: in My Best Games of Chess, 1924-1937 bekritiseerde hij de fouten in de slotfase, al onderstreepte hij het sportieve belang van de partij. Ook historische analyses zijn het niet over alle beoordelingen eens.
De titel stond nog steeds op het spel
Die twee opeenvolgende overwinningen beslisten het kampioenschap niet. Veel later won Capablanca partij 29 en verkleinde hij Aljechins voorsprong tot 4-3. De uitdager moest nog de partijen 32 en 34 winnen om zes overwinningen te bereiken. De eindbalans was zes zeges voor Aljechin, drie voor Capablanca en 25 remises: in totaal 34 partijen, met een puntenscore van 18,5-15,5.
De laatste partij was afgebroken en werd niet hervat. In een briefje van 29 november 1927 deelde Capablanca mee dat hij opgaf en feliciteerde hij Aljechin uitdrukkelijk. Daarmee werd Aljechin de vierde wereldkampioen.
Speel historiese skaakpartye oor
Buenos Aires, wedstryd 11. Oktober 1927.
Capablanca teen Alekhine, 1927
Jy speel as Alexander Alekhine, swart
Skakel sentrale druk om in 'n vrypion en koördineer die swaar stukke in 'n promosiewedloop.
Veelvoorkomende verwarringen
6-3 of 18,5-15,5
De eerste stand telt alleen overwinningen; de tweede telt ook een half punt voor elke remise mee.
Bronnen
- 1.Capablanca's 1927 World Championship Match resignition note, FIDE Open Chess Museum
- 2.Capablanca v Alekhine, 1927, Chess Notes (Edward Winter)
- 3.Capablanca-Alekhine, 11th match game, annotations by Levenfish and Romanovsky, Soviet Chess History, translated by Douglas Griffin
- 4.Levenfish and Romanovsky’s book on the 1927 match, Douglas Griffin, Soviet Chess History
- 5.Alekhine versus Capablanca: match scores, Chessworld
- 6.Endgame Riddle: Alekhine vs Capablanca (17 de octubre de 2022), Karsten Müller, ChessBase
- 7.Scoresheet of Game 7 of 1927 World Championship Match Capablanca - Alekhine, Capablanca's handwriting, FIDE Open Chess Museum
- 8.Capablanca-Alekhine (1927): resultados y registros de las partidas, TheChesspedia
