Capablanca-Aljechin 1927

Ook bekend als: Wereldkampioenschap schaken 1927, Buenos Aires 1927

Wereldtitelmatch in Buenos Aires waarin Alexander Aljechin José Raúl Capablanca onttroonde.

Deze versie wordt tijdelijk in het Engels weergegeven. De volledige lokalisatie wordt in een latere fase toegevoegd.

Geannoteerde wedstryd

Capablanca tegen Aljechin: partij 11

José Raúl Capablanca · Alexander Alekhine · 1927-10 · 0-1

8
7
6
5
4
3
2
a1
b
c
d
e
f
g
h

In de elfde partij staat het witte ruimtevoordeel in het centrum tegenover de activiteit van de zwarte lopers. Later wordt het een strijd tussen vrijpionnen en koningsaanvallen. Pionnen tellen is niet genoeg: volg welke stukken aan hun verdediging gebonden raken.

Uitleg

Capablanca-Aljechin 1927 was de match om het wereldkampioenschap in Buenos Aires tussen titelhouder en uitdager . De belangrijkste voorwaarde was zes overwinningen behalen: remises brachten geen van beiden dichter bij dat doel.

De onderlinge resultaten spraken in het voordeel van Capablanca. Volgens het overzicht dat Karsten Müller op basis van Mega Database publiceerde, hadden hun twaalf eerdere ontmoetingen vijf overwinningen voor de kampioen en zeven remises opgeleverd. Om de titel te winnen moest Aljechin iets doen wat hem in die partijen nog niet was gelukt: Capablanca verslaan, en dat herhaaldelijk.

De kampioen zelf verwierp de verwachting dat hij gemakkelijk zou winnen. In een verklaring die La Nación op 1 september 1927 publiceerde, erkende Capablanca de kracht van Aljechin en noemde hij die voorspelling voorbarig.

De elfde partij bracht de stand weer in evenwicht

Capablanca begon aan partij 11 met een voorsprong van 2-1 in overwinningen. Door Aljechins zege met zwart werd het 2-2; de voorsprong van 3-2 volgde toen hij ook de twaalfde partij won.

De elfde partij was een lange strijd die de voorbereiding van piondoorbraken, de waarde van een vrijpion en de moeilijkheid van koningsverdediging met dames op het bord liet zien. De druk in het centrum veranderde in pionopmarsen en tegenspel tegen de koningen. Beide partijen promoveerden en kregen elk twee dames, maar de nieuwe witte dame maakte de blootgestelde koning niet veiliger. Capablanca gaf op voordat hij mat werd gezet.

Levenfisj en Romanovski prezen de intensiteit en de rijkdom aan ideeën. Aljechin was strenger: in My Best Games of Chess, 1924-1937 bekritiseerde hij de fouten in de slotfase, al onderstreepte hij het sportieve belang van de partij. Ook historische analyses zijn het niet over alle beoordelingen eens.

De titel stond nog steeds op het spel

Die twee opeenvolgende overwinningen beslisten het kampioenschap niet. Veel later won Capablanca partij 29 en verkleinde hij Aljechins voorsprong tot 4-3. De uitdager moest nog de partijen 32 en 34 winnen om zes overwinningen te bereiken. De eindbalans was zes zeges voor Aljechin, drie voor Capablanca en 25 remises: in totaal 34 partijen, met een puntenscore van 18,5-15,5.

De laatste partij was afgebroken en werd niet hervat. In een briefje van 29 november 1927 deelde Capablanca mee dat hij opgaf en feliciteerde hij Aljechin uitdrukkelijk. Daarmee werd Aljechin de vierde wereldkampioen.

Speel historiese skaakpartye oor

Buenos Aires, wedstryd 11. Oktober 1927.

Capablanca teen Alekhine, 1927

Jy speel as Alexander Alekhine, swart

Skakel sentrale druk om in 'n vrypion en koördineer die swaar stukke in 'n promosiewedloop.

Veelvoorkomende verwarringen

6-3 of 18,5-15,5

De eerste stand telt alleen overwinningen; de tweede telt ook een half punt voor elke remise mee.

Verwante termen

© 2026 MindZug