Caro-Kann-verdediging, doorschuifvariant

In algebraïsche notatie betekent e5 de e-lijn en de vijfde rij. In de doorschuifvariant beantwoordt Wit de aanval op e4 door die pion naar e5 te spelen. Samen met de pion op d4 vormt hij een pionnenketen: schuin verbonden pionnen die elkaar beschermen. De keten beheerst meer terrein en sluit een groot deel van het centrum.

Zwart ontwikkelt de loper van c8 meestal naar f5 voordat e6 wordt gespeeld. Dit is een centraal idee van de Caro-Kann: de loper blijft buiten de toekomstige pionnenketen. Daarna valt Zwart de basis en de kop van Wits centrum aan met c5 en in sommige varianten f6. Deze zetten zijn pionnenbreekzetten, omdat ze contact maken met vijandelijke pionnen en lijnen proberen te openen.

e5 wint ruimte en ...Bf5 bereidt twee verschillende breekzetten voor

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

Begine5Bf5Nf3e6

3.e5 kiest de doorschuifvariant, sluit het centrum en dwingt Zwart pionnenbreekzetten te zoeken.

Wit kiest het centrum te sluiten, te ruilen of te ondersteunen

De doorschuifvariant behoudt beide centrumpionnen en wint ruimte met e5.

1. 3.e5 kiest de doorschuifvariant, sluit het centrum en dwingt Zwart pionnenbreekzetten te zoeken.
2. 3.exd5 zou de afruilvariant kiezen en een opener structuur opleveren.
3. 3.Nc3 zou e4 ondersteunen en systemen op basis van ...dxe4 mogelijk maken.

Wits pion op e5 geeft ruimte, wat betekent dat hij velden controleert en Zwarts stukken beperkt, maar hij kan ook een doelwit worden. Wit moet de pion ondersteunen terwijl de stukken worden ontwikkeld en kiezen wanneer de loper op f5 wordt aangevallen. Zwart moet niet tegen elke prijs proberen de pion te winnen; er zijn genoeg actieve stukken nodig om druk uit te oefenen zonder de koning te verzwakken.