Caro-Kann-verdediging, klassieke variant

In algebraïsche notatie betekent c3 de c-lijn en de derde rij. De klassieke variant begint wanneer Wit een paard naar c3 speelt om e4 te ondersteunen. Zwart slaat die pion met de pion op d5, Wits paard slaat terug op e4 en Zwarts loper van c8 gaat naar f5 om het gecentraliseerde paard aan te vallen.

De loper naar f5 ontwikkelen is het centrale idee. Zwart brengt de loper van c8 naar buiten voordat de e-pion op e6 wordt geplaatst, waar die pion de stelling ondersteunt maar de oorspronkelijke diagonaal van de loper sluit. Zo krijgt Zwart een solide pionnenstructuur zonder een belangrijk stuk op te sluiten.

Wit trekt het paard meestal terug naar g3 en kan h4 en h5 spelen om ruimte te winnen en de loper een route te laten kiezen. Zwart wil de overige stukken ontwikkelen met e6, het paard van b8 naar d7 en het paard van g8 naar f6, de koning veilig stellen met rokade wanneer dat verantwoord is en c5 tegen d4 spelen. Sommige varianten ontwikkelen zich via geleidelijke plannen; andere leveren onmiddellijke dreigingen op wanneer de koningen aan tegenovergestelde vleugels rokeren.

De klassieke variant ruilt e4, activeert de loper en betwist daarna diens ruimte

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

Begindxe4Nxe4Bf5Ng3Bg6h4

...dxe4 bepaalt de klassieke structuur door Wits pion op e4 te verwijderen.

Zwart kiest voor de afruil voordat de loper wordt ontwikkeld

De slag op e4 maakt het centrum vrij en bereidt een actieve route voor de loper van c8 voor.

1. ...dxe4 bepaalt de klassieke structuur door Wits pion op e4 te verwijderen.
2. ...Bf5 wordt de kenmerkende ontwikkelingszet nadat Wit heeft teruggeslagen.
3. ...c5 blijft de noodzakelijke breekzet tegen Wits pion op d4.