Reducties van late zetten

Reducties van late zetten, bekend als LMR naar het Engelse Late Move Reductions, maken gebruik van de zetvolgorde. Een schaakengine gebruikt heuristieken, oftewel praktische regels en verzamelde zoekstatistieken, om opties die veelbelovend lijken eerst te analyseren.

Basisvolgorde

1. De engine onderzoekt de beter geordende zetten eerst en stelt een voorlopige referentie vast.
2. Een rustige zet, normaal gesproken een zet die niet slaat en geen schaak geeft, die veel later in de lijst staat, wordt aanvankelijk met een verminderde diepte getest.
3. Als die test een onverwacht sterk resultaat oplevert en de scoregrens van de zoekactie overschrijdt, wordt de tak opnieuw op grotere diepte onderzocht.

Reductie betekent niet verwijdering. De diepere controle is essentieel, omdat een werkelijk sterke zet slecht geordend kan zijn. De grootte van de reductie kan afhangen van de resterende diepte, de plaats van de zet in de lijst, of de zet schaak geeft of slaat, of zij tot de hoofdvariant behoort, de reeks die op dat moment als beste geldt, en de vastgelegde geschiedenis van vergelijkbare zetten.

Moderne implementaties stemmen veel van deze voorwaarden nauwkeurig af. Een te agressieve reductie bespaart tijd, maar kan een sterke rustige zet missen of fouten in verband met het horizoneffect verergeren.