Openingsrepertoire

Een openingsrepertoire is de verzameling opties die een speler voor het begin van partijen heeft gekozen. Het bevat een aanpak met wit en antwoorden met zwart tegen de belangrijkste manieren waarop een tegenstander kan beginnen. Het doel is om in de opening minder te hoeven improviseren en naar stellingen te leiden die de speler kent en aanvaardt.

Een nuttig repertoire is niet alleen een lijst namen of een reeks uit het hoofd geleerde zetten. Elke familie van stellingen moet ideeën bevatten: waar de stukken zich meestal ontwikkelen, welke ruilen doorgaans gunstig zijn, welke pionnenbreekzetten lijnen kunnen openen, welke tactische gevaren optreden en welk soort stelling waarschijnlijk na de opening ontstaat. Een pionnenstructuur is de opstelling van de pionnen van beide partijen en bepaalt vaak deze plannen.

Omvang en onderhoud

Een repertoire hoeft niet elke bekende openingsreeks te dekken. Het moet wel een redelijk antwoord op veelvoorkomende keuzes en een uitgangspunt voor afwijkingen bieden. De omvang moet passen bij de beschikbare studietijd en het vermogen van de speler om het materiaal te onthouden en te begrijpen. Een kleiner, samenhangend repertoire is meestal beter hanteerbaar dan veel losstaande reeksen.

Een repertoire ontwikkelt zich door ervaring. Na partijen worden verrassingen, fouten en ongemakkelijke stellingen bekeken, worden notities verbeterd en worden zwakke punten geoefend met een gerichte oefening, een korte herhaalbare taak, of een trainingspartij, gespeeld met een leerdoel. De openingsvoorbereiding selecteert een deel van dit repertoire en past het aan een bepaalde tegenstander of een bepaald evenement aan.

Het moet ook transposities herkennen, omdat verschillende zetvolgordes in dezelfde stelling kunnen eindigen. Ordenen op stellingen en ideeën, en niet alleen op openingsnamen, voorkomt dubbelingen en hiaten.