Lopers van ongelijke kleur

Er zijn lopers van ongelijke kleur wanneer de ene partij een witveldige loper en de andere een zwartveldige loper heeft. Omdat een loper nooit van veldkleur verandert, kunnen de twee lopers elkaar niet rechtstreeks aanvallen en niet om precies dezelfde velden strijden.

In zuivere eindspelen, waarin alleen koningen, lopers en pionnen over zijn, biedt die scheiding sterke verdedigingsmogelijkheden. De zwakkere partij kan pionnen blokkeren op velden die haar loper beschermt en die de vijandelijke loper nooit kan aanvallen. Een materieel voordeel, dus één of meer extra pionnen, kan daarom onvoldoende zijn. Het eindspel is niet automatisch remise: de plaats van de koningen, ver van elkaar verwijderde ver opgerukte pionnen en de mogelijkheid meer dan één front te creëren blijven belangrijk.

Met dames of torens nog op het bord kan het effect omkeren. Een aanval op donkere velden kan niet worden beantwoord door een loper die alleen lichte velden beheerst. De vergelijking met lopers van gelijke kleur hangt daarom af van de overige stukken en van de vraag of een partij aanvalt of verdedigt. Het motief van de verkeerde randpion komt eveneens vaak in deze eindspelen voor.