Regel van drie

De regel van drie behoort tot de frontale verdediging in toren en pion tegen toren. De verdedigende toren staat vóór de pion, in de richting van de laatste rij waarop die pion een ander stuk kan worden, en geeft de aanvallende koning van voren schaak zodat die niet veilig kan oprukken.

De richtlijn vereist minstens drie rijen, dus horizontale lijnen, tussen de pion en de verdedigende toren. Deze afstand laat de toren schaakzetten herhalen voordat de koning kan naderen en hem aanvallen. Wanneer de pion oprukt en de ruimte afneemt, kan de verdediging ophouden te werken.

De regel geeft goede remisekansen en geen garantie. De lijn van de pion, de plaatsing van de koningen, wie aan zet is en iedere torenruil die tot koning en pion tegen koning leidt, beïnvloeden het resultaat nog steeds. De pionnen die vóór de lopers begonnen en de twee centrumpionnen kunnen zelfs bij de nominale afstand uitzonderingen veroorzaken.

Zij mag niet worden verward met de regel van vijf. De regel van drie meet ruimte voor frontale schaakzetten. De regel van vijf combineert de opmars van de pion met het aantal lijnen dat de verdedigende koning scheidt.