Szachy, bicia i groźby

Szachy, bicia i groźby to procedura pozwalająca najpierw dostrzec najpilniejsze możliwości w pozycji. Międzynarodowy skrót CCT pochodzi od angielskich słów checks, captures, threats. Procedura pomaga tworzyć ruchy kandydujące i zmniejsza ryzyko przeoczenia zasobów taktycznych, czyli natychmiastowych działań mogących zdobyć figury lub piony albo zaatakować króla.

• Szachy: ruchy atakujące króla. Przeciwnik musi odpowiedzieć w sposób usuwający szacha.
• Bicia: ruchy usuwające z szachownicy wrogą figurę lub piona i natychmiast zmieniające materiał, czyli dostępne figury i piony, albo otwierające linie.
• Groźby: ruchy przygotowujące konkretną korzyść w następnym posunięciu, jeśli przeciwnik nie zareaguje.

Ta kolejność służy wyszukiwaniu, a nie automatycznemu wyborowi. Nie każdy szach jest dobry, bicie może stracić więcej materiału, niż zdobywa, a na groźbę można odpowiedzieć silniejszą groźbą. Każdą możliwość trzeba jeszcze sprawdzić przez kalkulację i porównać ze spokojniejszymi alternatywami.

Procedurę należy zastosować dla obu stron. Przed wykonaniem ruchu warto zapytać, jakimi szachami, biciami i groźbami przeciwnik będzie dysponował po tym ruchu. Ten drugi przegląd działa jako kontrola rażącego błędu.