Kompensacja

O kompensacji mówimy, gdy gracz przyjmuje niekorzystny czynnik i otrzymuje w zamian zasoby, które mogą go zrównoważyć. Najczęściej oddaje materiał, na przykład piona lub wieżę, aby uzyskać aktywność, groźby albo korzystną pozycję. Kompensacja nie jest samym oddaniem czegoś, lecz wartością tego, co otrzymuje się w zamian.

Typowe formy

• Szybszy rozwój, z większą liczbą figur wyprowadzonych z pól początkowych.
• Atak na króla albo groźby zmuszające do obrony.
• Więcej przestrzeni, czyli użytecznego terenu, lepsze pola lub większa koordynacja, gdy figury wspierają się we wspólnym zadaniu.
• Trwałe uszkodzenie struktury pionów przeciwnika albo własne piony z dobrymi możliwościami marszu.

Kompensacja wystarcza tylko wtedy, gdy te czynniki rzeczywiście równoważą stratę. Może być przewagą dynamiczną, wymagającą szybkiego działania, albo przewagą statyczną, która trwa dłużej. Jeśli groźby znikają, a przeciwnik zachowuje materiał bez nowych słabości, kompensacja była prawdopodobnie niewystarczająca. Dlatego ofiarę, świadome oddanie materiału, należy oceniać po skutkach, a nie po atrakcyjności pomysłu.