Metoda eliminacji

Metoda eliminacji zaczyna się od kilku możliwości i usuwa te, które nie spełniają minimalnego wymagania. W szachach takim wymaganiem może być przetrwanie groźby, uniknięcie konkretnej sekwencji zdobywającej figurę lub piona, zachowanie akceptowalnej pozycji albo osiągnięcie praktycznego celu ruchu.

Odrzucenie powinno opierać się na możliwym do sprawdzenia powodzie. Kandydat może zostać wyeliminowany, ponieważ jest nielegalny, dopuszcza forsującą odpowiedź zdobywającą figurę lub piona, naraża króla, ignoruje pilną groźbę albo prowadzi do wyniku wyraźnie gorszego niż inna możliwość. Sam fakt, że ruch wydaje się dziwny lub nieatrakcyjny, nie wystarcza.

Niepowodzenie wobec wymuszającej odpowiedziNiepowodzenie przez zignorowanie zagrożenia

Odrzucenie ruchu z powodu konkretnej odpowiedzi

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Początek

Qxh7+

Kxh7

Testowany ruch kandydacki

Wszystkie trzy scenariusze zaczynają się z tej samej pozycji. Tutaj sprawdzany jest ruch Qxh7+. Szachownica pokazuje ruch kandydacki i jego skutek, a nie wewnętrzną preferencję.

Metoda zmniejsza liczbę gałęzi, czyli kontynuacji wyrastających z poszczególnych możliwości, które wymagają głębokiej kalkulacji, i jest szczególnie przydatna przy ograniczonym czasie. To, że ruch pozostaje jedynym kandydatem, samo nie dowodzi jednak, że jest dobry. Początkowa lista mogła być niepełna, a pozostała możliwość nadal wymaga podstawowej kontroli bezpieczeństwa.

Tymczasowo zachowany kandydat

Spełnienie minimum nie dowodzi, że ruch jest najlepszy

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

h3 jest legalnym ruchem kandydackim, który otwiera h2 jako przyszłe pole ucieczki przed ...Re1+.

Ten sam punkt wyjścia

h3 jest legalnym ruchem kandydackim, który otwiera h2 jako przyszłe pole ucieczki przed ...Re1+. Szachownica pozwala jedynie zachować ten ruch do późniejszego sprawdzenia bezpieczeństwa. Nie przedstawia go jako najlepszego ani wygrywającego.

1. h3 jest legalnym ruchem kandydackim, który otwiera h2 jako przyszłe pole ucieczki przed ...Re1+.

W praktyce metodę często łączy się z metodą ruchów kandydujących, która tworzy początkową listę możliwości, oraz z metodą porównawczą, która porządkuje powstałe pozycje. Najpierw usuwa się możliwości wyraźnie nieakceptowalne, a następnie porównuje pozostałe realne możliwości.