Obrona francuska, wariant wysunięty

Wariant wysunięty powstaje po 1.e4 e6 2.d4 d5 3.e5. W notacji algebraicznej e5 oznacza, że biały pion z e4 przesuwa się o jedno pole. W ten sposób unika wymiany na d5, zdobywa przestrzeń dzięki kontroli większej liczby pól w obozie czarnych i zamyka znaczną część centrum w obronie francuskiej.

Białe piony na e5 i d4 tworzą łańcuch. Pion na d4 jest podstawą, ponieważ wspiera e5; jeśli padnie, cała struktura może osłabnąć. Dlatego czarne zwykle grają ...c5, aby zaatakować d4, a następnie wzmacniają nacisk ruchami ...Nc6 i ...Qb6. Mogą też przygotować ...f6, aby bezpośrednio podważyć e5.

Białe zwykle wspierają d4 ruchem c3 i rozwijają Nf3. Dodatkowa przestrzeń ułatwia atak na skrzydle królewskim, czyli po stronie, na której początkowo stoi król, ale łańcuch może stać się sztywny, a skoczek z b1 traci pole c3, gdy zajmuje je pion. Czarne mają mniej przestrzeni, lecz wyraźne cele i mogą atakować łańcuch z obu końców.

Czarne atakują łańcuch pionów białych u podstawy i na jego czele

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

Począteke5c5c3Nc6Nf3Qb6

3.e5 wybiera wariant wysunięty: zdobywa przestrzeń i utrzymuje oba piony w zamkniętym łańcuchu.

Trzecie posunięcie białych określa strukturę

Białe mogą zamknąć centrum, wymienić piony albo rozwinąć skoczka, a każda decyzja prowadzi do innej rodziny wariantów.

1. 3.e5 wybiera wariant wysunięty: zdobywa przestrzeń i utrzymuje oba piony w zamkniętym łańcuchu.
2. 3.exd5 wymienia piony centralne i prowadzi do wariantu wymiennego, a nie do wariantu wysuniętego.
3. 3.Nc3 utrzymuje napięcie i pozostawia czarnym wybór wariantu Winawera lub klasycznego.
4. 3.Nd2 prowadzi do wariantu Tarrascha i nie dopuszcza, by po ...Bb4 skoczek na c3 został związany.

Wariant Winawera może później obejmować e5, ale zaczyna się inaczej: od 3.Nc3 Bb4. W wariancie wysuniętym białe natychmiast zamykają centrum ruchem 3.e5, zanim rozwiną tego skoczka.