Ruch pseudolegalny

Ruch pseudolegalny wydaje się możliwy po uwzględnieniu bierki, jej drogi i zajętych pól. Na przykład wieża porusza się po wolnej linii prostej, a skoczek dociera na jedno ze swoich zwykłych pól. Sprawdza się również odpowiednie warunki specjalne, takie jak bicie w przelocie, w którym pion natychmiast bije piona przeciwnika, który właśnie przesunął się o dwa pola, oraz roszada, czyli połączony ruch króla i wieży.

Sprawdzenie nie jest jeszcze zakończone. Ruch może odsłonić króla strony wykonującej ruch, pozostawić go w szachu, gdy należało odpowiedzieć na zagrożenie, albo odsunąć bierkę osłaniającą go przed atakiem. Każdy taki ruch powoduje pozostawienie własnego króla w szachu i nie jest legalny.

Termin jest używany głównie w programowaniu. Silnik szachowy, czyli program analizujący pozycje i obliczający ruchy, może szybko wygenerować wiele pseudolegalnych kandydatów, a następnie odrzucić te, które nie spełniają testu bezpieczeństwa króla. Rozdzielenie tych etapów często upraszcza i przyspiesza generowanie ruchów.

Dokładna granica może się różnić między programami, zwłaszcza w odniesieniu do roszady i innych ruchów specjalnych. Stała idea jest taka, że pseudolegalny oznacza kandydata zgodnego z mechaniką ruchu, a nie ruch zatwierdzony już przez wszystkie reguły legalności.