Obrona sycylijska, wariant czterech skoczków

Wariant czterech skoczków rozpoznaje się po ustawieniu białych skoczków na d4 i c3 oraz czarnych na c6 i f6. Nazwa opisuje ten konkretny układ czterech rozwiniętych skoczków, a nie szczególną regułę ani motyw taktyczny.

Czarne atakują figurami pola centralne, zwłaszcza d4, e4, d5 i e5, zanim zdecydują, czy ruszyć pionem d, czy pionem a. Ta elastyczność pozwala różnymi kolejnościami ruchów przejść do pozycji przypominających inne systemy sycylijskie. Transpozycja oznacza osiągnięcie tej samej pozycji przez inną sekwencję posunięć.

Białe mogą zwiększyć nacisk na c6, przesunąć skoczka na b5 albo dokończyć rozwój, czyli wyprowadzić gońce i przygotować bezpieczeństwo króla, ruchami Be2, Be3 lub innymi. Czarne muszą uważnie kontrolować d5 i b5, lecz uzyskują aktywne figury i angażują mniej pionów centralnych niż w wielu innych wariantach.

Wariant nie musi prowadzić do spokojnej gry. Po Ndb5 i ...d6 pozycja może stać się bardzo dynamiczna. Dokładna kolejność ruchów także ma znaczenie: 2...a6 określa wariant O'Kelly'ego, nawet jeśli później skoczki trafią na podobne pola.