Tango czarnych skoczków

Tango czarnych skoczków zaczyna się od 1.d4 Nf6 2.c4 Nc6. Czarne natychmiast wyprowadzają oba skoczki i odkładają decyzję dotyczącą pionów d i e. Ta elastyczność pozwala wybrać ...e5, ...e6 z późniejszym ...d5 albo ustawienia figur i pionów przypominające inne obrony przeciwko 1.d4.

Transpozycja zachodzi, gdy różne kolejności ruchów prowadzą do tej samej pozycji. Tango ma wiele takich przejść i zależnie od dalszej gry obu stron może ostatecznie zostać sklasyfikowane jako inna obrona przeciwko pionowi hetmańskiemu. Rozpoznawanie planów jest więc bardziej użyteczne niż traktowanie nazwy jako zamkniętej sekwencji.

Skoczek na c6 naciska d4 i e5, lecz czasowo blokuje czarnego pionka c. Białe mogą też zdobyć przestrzeń, czyli kontrolę nad większą liczbą pól, ruchem d5 i zmusić skoczka do wyboru nowego pola. Czarne próbują zamienić ten marsz w cel albo wykorzystać go jako powód do uderzenia w pola centralne ruchem ...e5.

Nie każda pozycja z oboma rozwiniętymi czarnymi skoczkami jest tangiem. Uznanym punktem wyjścia jest 1.d4 Nf6 2.c4 Nc6. Jeśli czarne później zagrają ...e6 i ...Bb4+, gra może zbliżyć się do obrony Bogo-indyjskiej, wariantu Nimzowitscha, lecz transpozycja zależy od odpowiedzi białych.