Wyjaśnienie
Obrona Cochrane'a jest metodą dla strony mającej tylko króla i wieżę przeciwko królowi, wieży i gońcowi. Chociaż przy idealnej grze końcówka ta zwykle jest remisowa, jej obrona może być bardzo wymagająca.
Główna idea polega na ustawieniu broniącej wieży w tym samym poziomym rzędzie lub pionowej linii co atakujący goniec i król, z gońcem między nimi. Wieża wtedy wiąże gońca: jego ruch odsłoniłby szacha na własnego króla. Ta presja nie pozwala atakującym figurom swobodnie się koordynować w celu zamknięcia broniącego króla.
Ustawienie najlepiej działa w obszarze centralnym. Jako wskazówka teoretyczna związanie zwykle tworzy się na jednej z czterech środkowych pionowych linii albo w jednym z czterech środkowych poziomych rzędów, przy co najmniej dwóch rzędach lub liniach odstępu między królami. Broniący król odpowiada na marsz przeciwnego króla, idąc w przeciwnym kierunku i unikając zepchnięcia ku krawędzi.
Osiągnięcie jednego nieruchomego ustawienia nie wystarcza. Wieża musi zachować możliwość szachowania i ruchliwość, a obrońca musi wiedzieć, kiedy odtworzyć ustawienie po zerwaniu związania przez atakującego. W pobliżu rogu przestrzeń maleje i metoda może przestać działać.
Użycie i kontekst
Nazwa występuje również w teorii debiutów, lecz tutaj oznacza wyłącznie technikę końcówkową.
Częste nieporozumienia
Gambit Cochrane'a
To inna idea debiutowa. Opisana tutaj obrona Cochrane'a należy do końcówki wieży i gońca przeciwko wieży.
Trwałe związanie
Ustawienie trzeba korygować, gdy atakujący zmienia rząd lub linię albo próbuje zbliżyć się do krawędzi.
Źródła
- 1.Rook and bishop versus rook endgame, Wikipedia contributors
- 2.Rook and Bishop vs Rook - Part III, Matthew Sadler
