Wyjaśnienie
łączy literę z liczbą; c3 oznacza linię c i trzeci rząd. Debiut Ponzianiego wyróżnia ruch białego piona c na c3. Pion ten przygotowuje środek z d4, ale zajmuje też pole c3, z którego zwykle korzysta skoczek z b1. Kontratak Jänischa odpowiada ruchem czarnego skoczka na f6 i natychmiastowym atakiem na białego piona e4.
Białe często kontynuują d4, realizując plan centralny zamiast biernie bronić e4. Bicia w centrum mogą wtedy otworzyć linie i przekątne dla figur. Czarne próbują wykazać, że przygotowania białych były zbyt powolne, natomiast białe chcą dowieść, że szeroki środek rekompensuje czasowe ograniczenie skoczka z b1.
Słowo kontratak dobrze opisuje logikę wariantu: czarne nie czekają, aż białe zbudują środek, lecz od razu uderzają w jego podstawę. Zdobycie centralnego piona bez sprawdzenia odpowiedzi może jednak otworzyć linie przeciw własnemu królowi. Siła wariantu polega na łączeniu nacisku na e4 z wprowadzaniem figur do gry, a nie na ściganiu piona za wszelką cenę.
Częste nieporozumienia
Dwa warianty Jänischa
Ten kontratak Jänischa należy do debiutu Ponzianiego i zaczyna się ustawieniem czarnego skoczka na f6. Nazwa Jänischa występuje też w obronie partii hiszpańskiej opartej na ruchu piona f; są to różne debiuty.
